Insanlar ise dünya nın ouroborosları; kendi kuyruğunu yiyen yılan gibi, sonsuz bi döngünün içindelerdi ve kendi kendilerini tüketiyorlardı.
Sayfa 52·Kitabı okudu
Ne zaman ki başınız sıkışır, yaratırsınız bir efsane.
Farkında mısınız? Efsanelerimizde onca hayali yaratık Kedileri Nuh'un gemisine bile almadık. Taki Tüketirken fareler ambarda tahılı Peygamber efendimize korku basıp Hapşurtunca aslanı Peydahlanmış Kedi kurtarıcısı.
Sayfa 42 - İletişim Yayınları 1. Basım 2024
Alıntı
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Şimdiki dünyada insan, birbirini yiyen canavar... Yılan olsun, akrep olsun, sen hiç aynı cinsten olup da birbirini yiyen hayvan gördün mü?
Edebiyat
Omuzlarda taşınan sonsuz yük
...yasın bir dön­gü olduğunu düşünüyordum, kaçışın olmadığı bir kısır döngü; bir ouroboros, yani kendi kuyruğuyla beslenen bir yas yılanı.
Edebiyat
Zaman, yaşlı Ouroboros gibidir. Geçen an, kum saatinden akan bir kum tanesidir zaman. Zaman, onu ölçmeye bayıldığımız anlar ve olaylardır. Oysa yaşlı Ouroboros, her anda, her saniyede geçmiş, bugün ve gelecek olduğunu anımsatır bize. Her anda sonsuzluk vardır. Her yola koyuluş aynı zamanda geri dönüştür, her veda bir buluşmadır, her geri dönüş bir ayrılıktır. Her şey aynı zamanda hem başlangıç hem sondur.
Kendi kuyruğunu yiyen yılan. İnsanlığın kendini yok etmeye devam ettiği dünya için mükemmel bir semboldü.
Sayfa 293·Kitabı okudu
Alıntı