(...) bizi ilk başta "Nietzsche'nin bu denli muğlak ve bu denli canavarca karikatürleştirilmesini mümkün kılan neydi?" sorusunun ilgilendirmesi gerektiğine dikkat çekmek istiyorum. Başlangıç olarak, konuya daha derinlemesine girmeden önce, bu durumu gayet iyi aydınlatan, Nietzsche'ci üslubun oluşturucu öğelerinden birini ele alabileceğimiz kanısındayım. Ben buna "parodi" öğesi diyorum. Nietzsche Zerdüşt figürünün, burada, tüm değerler karşısında parodik bir tarzda davrandığını bizzat söylemektedir. Parodi anı, bence, Nietzsche'ci düşüncenin temel bir öğesidir. O, bir değer oluşturma niyetine her sahip olduğunda, karşı durduğu şeyi de aynı anda görmeyi asla ihmal etmemiştir.
Kısacası bence parodi, Nietzsche'yi okumanın ve onun gerçek toplumsal ve tarihsel konumunu belirlemenin temel biçimidir.
Sayfa 207 - "Nietzsche ve Biz"(Adorno-Horkheimer-Gadamer) isimli söyleşiden.