Kötü insanlar yaşlı ve çirkin olarak kodlanıyor ise iyi insanlar genç ve güzel olarak kodlanması pekala mümkündür. Dorian da güzelliğiyle nam salmıştır, onu görenler onun güzelliğine adeta tapma derecesinde hayranlık duyar. Bu güzelliğe sahip birinin asla kötü olamayacağı sanki ezelden sarsılmaz bir kanun gibi kabul edilir.
Basil, Dorian için, vicdanın sesi öyle ki yaptığı portre de aynı görevi yapacaktır; Harry ise vicdanını susturan biridir. Harry karakteri çok ilginçti yer yer çok mantıklı konuşsa da çoğu felsefesine katılmak mümkün değil. Harry bir aforizma uğruna herkesi kurban edebilir.
Kitabın asıl vermek istediği mesaj hedonizmin insan hayatı üzerindeki etkisi gibi hissettim. Harry ve Dorian hedonizmin vücut bulmuş halleri gibi. Kitap hedonizmi hem büyüleyen hem de teşhir eden bir metin.
Henry çekici fikirlere sahip ve Dorian ı çokça etkiler. Ama Henry sadece fikirleri vardır bu fikirleri gerçekten yaşıyor mudur göremiyoruz. Bence Lord Henry için tartışılması gereken” gerçekten inandığı şeyi yaşayan biri mi, yoksa insanları fikirleriyle manipüle eden estetik bir nihilist mi” olmalıdır. Harry adeta fikirlerini yaşamayıp sadece başkalarının hayatında test eden biri gibi. Etkiliyor ama hayatında uygulamıyor.
Dorian portreyi günü gününe yazdığı bir günlüğe benzetir syf176
Syf 179 da yer alan Dorian Basil ile konuşması özet mahiyetinde (spoiler içerir)
“Seninle yıllar önce ben gencecik bir delikanlıyken tanıştım, bana iltifatlar yağdırdın, bana güzelliğimle kibirlenmeyi öğrettin. Bir gün beni gençliğin ne denli mucizevi bir şey olduğunu anlatan bir arkadaşınla (Lord Harry i kastediyor) tanıştırdın. Sonra güzelliğimin mucizesini gözlerimin önüne seren o portreyi yaptın. Pişman olup olmadığıma karar veremediğim o delilik anında bir dilekte bulundum” der.
O
8/10
2026 92. kitabı
Gülseren hanımı her okuyuşumda ne hayatlar var diye halime şükrediyorum bu kitapta ailesine ve özellikle de hayatın kendisine nasıl torpil geçtiğine de imrenmeden duramadım. Gelelim kitaptaki asıl konuya Âla'nın hikayesi beni çok ama çok üzdü. Ona sarılmak istedim. Ama sonu ucu açık kaldı ona üzüldüm keşke sonunda Âla mutlu olabildi mi onu da yazsaymış belki de emekliliğe ayrilmadan önceki vakalarından biriydi. Ve bir daha haber alamadı. Bilemiyorum insallah Âla mutlu ve özgüvenli olabilmişsindir. Kırmızı Odada da işlenmişti orada son kısım gene ucu açik kalmisti ama son farkliydi. Neyse Gülseren hanımı okumaya devam ediyorum. En azından kendi sorunlarımı ve hayata bakışımın sertliği hafifliyor.
Reklam
Çok etkilendimDuygu ve Düşünce
İlber Hoca’nın tavsiye ettiği, ödül jürisinde yeraldığı kitap olması sebebiyle sanırım kitaba çok güvenerek okumaya başladım. Bazen hayalle gerçek o kadar iç içe geçiyor ki cümleyi tekrar okumak gerekiyor. Dönemin yaşanmış hikayelerinden esinlenilmiş olması da yüreklere işliyor.
Yokluğun, savaşın, sömürgenin hesapları arasında kaybolup giden çocuklar…
“Bir resmin kalsın bende” de kim bilir kaç gözyaşıyla ıslanmış, ruhlarına küçük ama bedenlerine büyük gelen gelinlikleriyle çekilen fotoğrafla başlayan yolculukları bilinmeze giden ilk adımları oluyor.
Bazen yutkunup devam etmekte zorlansam da severek okudum. Rafta görüp tereddüt ettiyseniz, etmeyin! Alın, okuyun.
Rafta dikkatimi çekmezdi ama bir kutu kitap sayesinde yollarımız kesişti. İyi ki karşılaşmışız
Halil Cibran'ın bu kitabı şiir, özdeyiş, aforizma, kıssa, mesellerden oluşuyor.. Sadece seksen üç sayfa kadar kısa özdeyiş, şiir ve kıssadan oluşuyor ama kocaman bir roman okumuş gibi hissedebilirsiniz. Gibran'ın, kitaplarında bir derinlik olduğu hissediliyor.
Aforizmalarından bazı örnekler:
#300384095
#300383691
#300382918
Bir nefeste okuyup bitirebilirsiniz de. Okuyun. Tavsiye ederim.
altı harfli bir tatlı...
Şermin Yaşar’ın Altı Harfli Bir Tatlı adlı kitabını bir günde, soluksuz bir şekilde okudum. Yazarın sade ve abartısız dili, kitabı bu kadar hızlı ve keyifle bitirmemde büyük rol oynadı. Bu, yazarın okuduğum ilk kitabı olmasına rağmen anlatım tarzı oldukça samimi ve etkileyiciydi.
Kitap, kısa ama etkili hikâyelerden oluşuyor. Her bir hikâye farklı bir duyguyu tetikliyor. Kimi zaman insanı çocukluk anılarına götürürken, kimi zaman ebeveynlik duygularını hissettiriyor. Bazı anlarda ise “Acaba ileride ben neler yaşayacağım?” sorusunu düşündürerek okuru kendi iç dünyasıyla baş başa bırakıyor.
Yazarın günlük hayatın içinden seçtiği konuları sıcak bir dille anlatması, kitabı daha da samimi kılıyor. Okurken kendinizden bir parça bulmanız oldukça mümkün. Bu yönüyle kitap, sadece okunup bitirilen değil, hissedilen bir eser olma özelliği taşıyor.
Sonuç olarak Altı Harfli Bir Tatlı, kısa hikâyelerle derin duygular yaşatan, sıcacık bir kitap. Hem akıcı dili hem de içten anlatımıyla herkese hitap edebilecek bir eser olduğunu düşünüyorum.
"Seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben..."
Kapak tasarımı, kitabın adı ve ilk yazıdaki giriş gerçekten çok güzel. Aslında 
Şükrü Erbaş ’ın 
İnsanın Acısını İnsan Alır kitabını yıllar önce okuma listeme eklemiştim ancak kütüphanede bulamadığım için bir türlü okuyamamıştım. Aylar önce ise kitabı tesadüfen bir kitap kafede görünce büyük bir heves ve beklentiyle okumaya başladım.
Yazarın bazı düz yazıları son derece etkileyici ve güzelken; bazı yazılarında ise aynı, hatta benzer bir güzellik yakalayamaması beni şaşırtıyor. Doğrusu okurken sıkıldım ve anlamakta zorlandım. Şiirlerini sevdiğim bir yazar olarak, düz yazılarına bundan sonra daha temkinli yaklaşmaya karar verdim. (Ki çoğu kitabını okudum geç bir karar oldu :)
Özetle alıntı yaptığım kesitlerden de anlaşılacağı gibi çok güzel cümleler yer alıyor olsa da hikayelerdeki kopuk anlamlar beni okurken rahatsız etti, belki de beklentim dolayısıyla böyle hissettim...
İyi okumalar...
Dipnot: Okuma sürem kısa görünse de kitabı tek seferde bitirmedim. Aralar vererek, aylar boyunca bölüm bölüm okudum. Zaten bu şekilde okunmaya da uygun bir eserdi.
Şükrü Erbaş ’ın İnsanın Acısını İnsan Alır kitabını yıllar önce okuma listeme eklemiştim ancak kütüphanede bulamadığım için bir türlü okuyamamıştım. Aylar önce ise kitabı tesadüfen bir kitap kafede görünce büyük bir heves ve beklentiyle okumaya başladım.
Yazarın bazı düz yazıları son derece etkileyici ve güzelken; bazı yazılarında ise aynı, hatta benzer bir güzellik yakalayamaması beni şaşırtıyor. Doğrusu okurken sıkıldım ve anlamakta zorlandım. Şiirlerini sevdiğim bir yazar olarak, düz yazılarına bundan sonra daha temkinli yaklaşmaya karar verdim. (Ki çoğu kitabını okudum geç bir karar oldu :)
Özetle alıntı yaptığım kesitlerden de anlaşılacağı gibi çok güzel cümleler yer alıyor olsa da hikayelerdeki kopuk anlamlar beni okurken rahatsız etti, belki de beklentim dolayısıyla böyle hissettim...
İyi okumalar...
Dipnot: Okuma sürem kısa görünse de kitabı tek seferde bitirmedim. Aralar vererek, aylar boyunca bölüm bölüm okudum. Zaten bu şekilde okunmaya da uygun bir eserdi.Reklam
Reklam