"Senin İsmail'in kimdir? Veya nedir? Makamın mı? Mevkin mi? Statün mü? Mesleğin mi? Paran mı? Evin mi? Bağın mı? Otomobilin mi... Ben nereden bileyim? Bunu sen kendin bilirsin... Ben sadece onun alametlerini sana söyleyebilirim. Seni iman yolunda zayıflatan ve seni kör eden her şey.... Ey sorumlu insan! Seçimini yap. Allah'ı mı kendini mi? Zor bir seçim. En büyük savaş, kendi içindeki: Cihad-ı Ekber! Ey İsmail'in babası! "İsmail'ini öldür. Seni Allah'tan uzaklaştıran ve maddeye bağımlı kılan şeylerden kurtul ve özgürleş..."
Kendinle uğraşmayı bırak, ne en zelilsin sen, ne de üstünlük taslama makamında. Yanlışlarını kabullen, yeni fikirlere açık ol, sıkıntıdan özgürleş. Saygı duy, misafirperver ol, kimseyi incitme, varlığı istismar etme. Yarıştan çekil. Gürültücü egodan sessiz egoya geç. Varlık sana yârdır, kibrin dükkânından çık.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kafa meselesini anlıyorum, kalp meselesini de. Bir kadın çocuk doğuruyor ve kollarına verilen, ona bağımlı, onun bakımına muhtaç bu çaresiz yaratıkla nasıl başa çıkacağını bilemiyor. Kendi kendinle bile başa çıkamazken çocukla nasıl başa çıkacaksın? Çocuk yük oluveriyor, çocuk imkânsız bir zorluk oluveriyor, bir zamanlar olduğun çocuğu bile taşıyamazken bu yükü, bu çocuğu nasıl taşırsın, hepimizin içinde yaşayan o çocuk nasıl taşınır, özellikle de küçük yaşta yitirdiği annesini zar zor hatırlayan, bu yüzden de annesini içinde bir delik gibi taşıyan biri, hepimiz annelerimizi içimizde bir delik gibi taşırız, büyük ya da küçük, ölü ya da diri, işte bu yüzden yaşayabilmek için bu delikleri doldurmaya çalışırız ya da annelerimizi reddederiz ama o zaman da -becerebildiğimizi düşündüğümüzde-özgürleş-menin suçluluğuyla yaşamak zorunda kalırız. Suç olmadan özgürlük de olmaz, bu arada baştan beri suçlusun, daha çocukken suçluydun çünkü acı zincirine katıldın bir kere, acını kız kardeşine ya da seninle birlikte olduğu için yıpranan bez bebeğine ge-çirdin…
Seni yaratan'a yakınlaşmak için önce kendini sev, nefsin heva ve heveslerinden özgürleş. Bakış, arzu ve niyetini ıslah et önce.
⸻
Nefret edenlerin içinde dahi coşkuyla, sevgiyle yaşa.
Acı çekenlerin içinde dahi coşkuyla, sağlıkla yaşa.
Sorunlu olanların içinde dahi coşkuyla, huzurla yaşa.
Sahiplenmeden coşkuyla yaşa, ışıldayan kişilerle değil.
Kaybedenler acı çektiği için kızgınlıkla nefret eder.
Kazanmak’tan ve kaybetmekten özgürleş ve coşkuyu bul.
