Bir bildiğim varsa, o da doğruluğun dosta yararlı, düşmana zararlı olduğudur. İnsan sık sık aldanır. Doğruluğu, kötü sandığı dostlarına zarar vermekte, iyi sandığı düşmanlarına da iyilik etmekte görür.
Sanat adamlarının hiçbiri yanılmaz; yanılan, bilgisi yetmeyince yanılır, yanıldığı anda da artık sanat adamı değildir. Hiçbir sanat adamı, hiçbir bilgin, hiçbir yönetmen oldukça yanılmaz;Daha açıkcası, şudur.Yönetmen, oldukça yanılmaz, yanılmadığı için de kendine en faydalı olanı buyurur.
Her sanat kendi işine geleni araştıracak başka bir sanatı, bu sanat da bir ötekini gereksemez mi? Yoksa şöylemi diyelim: Her sanat, işine geleni kendi bulur.Sanat, yetersizliğini gidermek için bir başka sanatı gereksemez.Çünkü sanatta hiçbir yetersizlik, hiçbir kusur olamaz.Sanatın, kendi alanındaki şeyden başka bir şeyin işine geleni araştırması gerekmez. Bir sanat sağlam oldukça, yani kendi bütünlüğü içinde kaldıkça, hiçbir kusura, hiçbir bozukluğa yer vermez.