Dış görünüşümüz farklı fakat özümüz tamamıyla aynı; aynı ruhsal öz bencillik, aynı tatminsizlik.
Sayfa 15
“ Şadam ki, dünya və mən heç vaxt yaxşı dost olmamışıq. Əminəm ki, doğulmamışdan əvvəl həyatın, əslində, nə olduğunu bilsəydik, yaşamaq üçün özümüzə bu qədər əziyyət verməzdik...”
Baxın, əslində, biz qızların sevgisi o yapışqana bənzəyir, sevdiyimizdən qopa bilmirik və qopanda da özümüz parçalanıb tökülürük. Ruhumuz ömürlük məhv olur...
Özümüzə qadağalar qoymuşuq və bunun cəzasını çəkirik. Boğmağa çalışdığımız hər cür istəyimiz şüurumuza hopur və bizi zəhərləyir.
- Mən yolumu seçmişəm. Artıq qəti və dönüşsüz olaraq, Zero! Mən bu işdən bir məsələni öyrəndim. İnsanın içində bütün yaradılmış canlılar cəmləşib. Mələkdən tutmuş, yırtıcı heyvana, həşərata qədər. Bunların arasından nə olacağımızı özümüz seçirik və bu seçimimizdə kimsə bizi nəyəsə məcbur edə bilməz.
Ait olduğumuz tek şey özümüz. Tutunmamız gereken tek gerçek içimizdeki o cevherde saklı. Onu da kaybedersek her şeyi kaybederiz.
