"BATISIZLIK"
"Zorla çalıştırmak için köle almak çok eski bir uygulamaydı. Örneğin Umman Sultanlığı, Zanzibar ve Mombasa'da imparatorluğunu kurarken Doğu Afrika kıyılarından
ABSOLUTE PEAK
JoJo Part 2, Hirohiko Araki’nin dehasını konuşturmaya başladığı gerçek bir dönüm noktası. Joseph Joestar, serinin gelmiş geçmiş en karizmatik ve zeki ana karakterlerinden biri; rakiplerini kaba kuvvetle değil, Goofy ahh Cartoon fizikleri ile alt etmesi hikayeye bambaşka bir dinamizm katıyor. Araki’nin bu parttaki çizim tarzı, anatomik detayları kullanışı ve karakter tasarımları tam bir görsel sanat şöleni sunuyor. Hem mizahın hem de epik dövüşlerin bu kadar dengeli olduğu, okurken her karesinden ayrı ilham aldığım harika bir başyapıt.
JoJo's Bizarre Adventure: Part 2 - Battle Tendency, Vol. 4Hirohiko Araki · VIZ Media · 201617 okunma
remember, remember fifth of november…
oha gercekten ama gercekten sadece oha ne diyecegimi gercekten bilemiyorum ilk filmini izlemistim aslinda pisman olacagimi hic dusunmezdim cunku cizgi roman da bende ayni etkiyi yaratti
oncelikle
Sardalye Sokağı, John Steinback.
Sardalye Sokağı ismini sardalye fabrikalarından alan basit insanların yaşadığı bir sokaktır. İçinde yaşayan insanlar günübirlik yaşayan ,hiçbir işe kafa yormayan, hayatın akışında sürüklenen insanlardır.
Eserin içerinde peak noktası bulunmayıp aynı düzeyde baştan sona kadar gelmiştir.
Keyifli okumalar...
İnci 
Fareler ve İnsanlar 'dan sonra okuduğum ikinci 
John Steinbeck eseri ancak Fareler ve İnsanlar'ı 9 yıl önce okuduğum için bu kitap ilk kez Steinbeck okuyormuş gibi hissettirdi diyebilirim~
Açıkçası ailesinin geçimini incilerden sağlayan, doktora bundan başka verebilecek bir şeyi olmayan Kino'nun büyük bir inci bulduktan sonraki süreci merak uyandırıcıydı. İnsanların bir anda Kino'dan bir şeyler koparmak için sıraya girmesi, Kino'nun gittikçe büyüyen hayalleri vs hep bu olayların sonu nasıl olacak dedirtti. Başta Kino'nun hırsına rağmen sonunun iyi biteceğine dair umudum vardı ancak hayatındaki iki insandan birine (Juana'ya) inci uğruna şiddet uygulayınca tüm iyi düşüncelerim bitti diyebilirim -Steinbeck'i bilmeden okuyormuş gibi hissetme sebebim buydu :')- Bana göre bu kısım olayların peak noktasıydı çünkü bu noktadan sonra Kino'nun başına hep felaket geldi ta ki hayallerinin en önemli parçası elinden alınana kadar.
Peki kitabı sevdim mi? Umudun her zaman umut getirmediğinin, insanın daha iyi bir hayat uğruna ne kadar gözünün dönebileceğinin örneklerini okumak iyiydi. Okunması gerekilen bir kitap gibi evet ama benim için bir şeyler eksik kaldı sanırım. Bu Steinbeck'in kendisinden mi kaynaklı görmek için birkaç kitabını daha okumam lazım herhalde (･ω･)
Kitap okumayı ve romantizmi seven herkes için peak romantizm budur. Bir tane minnak bir kusuru vardı sonlara doğru ama onu yok sayıcam çünkü aşık oldum kitaba.
