Tinùviel

Tinùviel
@pelsdiary
Varolmanın dayanılmaz ağırlığı.
Sevişmek gibi bir şeydir şiir yazmak; duyduğu tadın paylaşılıp paylaşılamadığını hiç bilemez insan.
Eksik doldurulamaz, kapatılamaz, kamufle edilemez. Marifet eksikle birlikte yaşamasını öğrenmekte.
Sanki hayattan kopmuş gibiyim. Ben olduğum yerde sayarken diğer herkes kendi yolunda ilerliyor. Sanki hayatı kendimce şekillendirmek istemişim de, tek becerebildiğim onu paramparça etmek olmuş.
Benim kaybedip tekrar bulduğum kendime olan sevgimsin sen.
Hayatta kalmayı başardım anlıyor musunuz? Kendimi şafakta öldürüp öldürmeyeceğimi sorduğum onca geceden sonra hayatta kalmayı.