Ona,kendini anlatmak için hayat bazen beklediğimizden hızlı davranıyor diyecektim ama vazgeçtim, o sırada bu cümle, fazlasıyla anlam yüklediğimiz boş sözlerden biriymiş gibi geldi bana.
Seni,kimsenin hatta annenin bile sevemeyeceği fikrini ortaya atıyorsun. Bunun sebebini biliyor musun, seziyorsun yalnız...Nereden bu nevi şeyler aklına gelir,ne diye bunları araştırırsın. Mademki bu şekilde hüküm veriyorsun ben meseleyi şöyle hallederim:Ya sen hiç kimseyi,hatta anneni bile sevmiyorsun,yahut kimse senin gibi sevemiyor. Kendinden başka kimseyi sevmeyen ,samimi bir ânı olmayan ve suni bir halde yaşayan insanlar vardır. Bunlar başkalarının da kendilerini sevebileceklerine ihtimal vermezler tabii.Bir de sevgisi fevkalade çok olan ve herkesten başka kuvvette seven insanlar vardır. Bunları da kimsenin sevgisi tatmin edemez. Etraflarını daima soğuk görürler ve bir türlü gönül rahatlığı duyamazlar. Sende bu iki neviden insanın da yaşaması ihtimali var.Ve elbette adımların kimseninkine uymaz.