Batan geminin içinde son duasını mırıldanan kazazede gibi kendi kendime, durmadan, onun adını tekrar ediyorum: Mustafa Kemal, Mustafa Kemal, Mustafa Kemal.
Rumuzu şeb gibi tarik etti ey mah-i iştiyak
Müşkil olur iftirak,ah iftirak,vah iftirak
(Gündüzümü gece gibi karanlık ettin ey ay! Zor olur ayrılık,ah ayrılık,vah ayrılık...)