Kerim Koyuncu
@pistaest
gelişmekte olan
2 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
I AM SAM
Sam ın kızına olan sevgisi zekasını görmezden gelicek bir derece de sevgi. Hem sevginin azı çoğu mu olurmuş. Sorunun saçmalığına bakın ne kadar seviyorsun ? Sevgi içimizde oluşan ve kimi zaman en yakın gördüklerimize hissetiğimiz bir histir.O yüzden bunu boyutlandıramayız.İnsanın gözü ne kadar kara ise sevdiği uğruna o kadar şey yapabilir.Aklı farklı düşüncelerle bağlatılı olan bir insan sevdiğinin ayrılığında fazla tepki vermeyebilir. Bİr diğer taraftan bakıcak olursak aklını ve tüm benliğini o hissi duyduğu kişiye adamış biri olsun yine tıpkı bir önceki insan gibi. Ama bu insanın düşünce yapısı duygusallığa biraz daha yatkın olsun. Ayrılık ile baş başa kaldığında vericeği tepkiye kimler şahid olabilir görenler mi yoksa empati kurabilenler mi mualla. Ama bu demek olmuyor ki kendini heba eden kişi bir diğerinden daha çok seviyor.
Sam ı kızından ayırmak ne kadar acı verici bir durum değil mi. Sırf aklı dengesi normalde olması gerektiği gibi olmadığı için.Ya bu kusuru yerine daha akıllı bir birey olsaydı kızını bu kadar sevebilicekmiydi? Onun sevgisi dünyada rastlanan nadir sevgilerden birtanesi.Ve luci dünyadaki en şanslı ve bi o kadar da olgun bir kız. Babasının farklı olduğunu kabullenip onu değiştirmeye çalışmıyor. Babasının ona duyduğu sevgi luciyi aksi halde güçlendiriyor ve aralarındaki bağlantıyı güçlendiriyor.
Merak Uyandıran Bazarovİnsan ve Duygular
Bir insanın kendini diğerlerinden soyutlaması ve farklı bir bakış açıcısı olduğunu bildiği halde bunu iddia etmesi insanı yalnızlığamı mahküm eder.Peki bu insandaki bu dikkat çekicilik neyin nesi.Kendilerinde olmayan şeyin üstlerinde durmaları veya sıradanlaşmış ve robotlaşmış, çevre ve topluma ayak uydurup aynı hayatları süren insanlardan farklı kılınan bir insanı dinleyip ve kendilerinde olmayıpta onda olan şey o insanı kendilerine mi çeker.Merak ettiğimiz için mi çok fazla arkadaşımız var.Merak etmeyen insanların yalnız olduğunu düşünebilirmiyiz, eğer hayat ona çocukluk hislerinin olduğu dönemlerde arkadaşlar sunmadıysa.
Bazarov bu gerçekliğini belki de aşkı yüzünden kırabilirdi.Ama içindeki benliğinin egosu öz düşücesine geri döndü ve ulaşamayacağı aşkın onun için saçma ve gereksiz olduğunu öne sürdü ve ona olan aşkından uzaklaşıp kendi mağarasına öz yaşamına geri döndü.Ama yaşaması çok güzeldi.Duygu hissetiğimiz bir insan bunu biliyor ise kendisini bizden üstün mü görür.Bu bizim ona karşı bir açığımızmıdır.Çünkü ona karşı hareketlerimiz ve düşüncelerimiz hatta davranışlarımız bile diğer insanlara olduğundan farklı oluyor.Ya kendimize kendimiz gibi bir arkadaş seçmeliyiz ya da onu olduğu kabullenmeli değiştirmeye çalışmamalıyız aksi takdirde bu bizi yalnızlığa iter.
(kendi düşüncelerimi sizinle paylaşmak istedim,doğruluk payı düşüncelerinizdeki ve sizi siz yapan özelliklerinizdeki size göre değişir:)
