Taha

Hepimiz büyüktük ...
Böyle söylerken yüzümüze bakıyor, ama bu gece aramızda çocuk olmadığını biliyordu. Hepimiz büyüktük. Küçük küçük parçalarla, aynı üzüntüden payını alan büyük ve üzgün kişiler.
Neden benim gibi yapmayı öğrenmiyorsun?” “Sen ne yapıyorsun ki?” “Kimseden hiçbir şey beklemiyorum. Böylece hayal kırıklığına da uğramamış oluyorum."
En kötüsü de, zamanın sanki isteyerek kanatlanıp uçmasıydı.
“Ama insan bir dosttan böyle ayrılmaz.”