Pınar Burcu
@pnarburcualtnhangn
Kalbinin raflarına kitaplar dizmeyi
seven birisi •
Şu anda okuduğu kitap
Öncelikle bir öğretmen gözüyle sonra da yeni annelik deneyimimle incelemem gerekirse bu kitap insana okurken ‘tam da aradığım bu’ dedirtiyor. Bebeğimden sonra kitap okumak için zaman ayırmak zor olsada aklım kitapta kalıp bulduğum fırsatta okumaya çalıştım :) Zaten olaylar bölüm bölüm anlatıldığı için de keyifliydi. Çocuğa yaklaşımın inceliklerini anlatan, aslında çocuğunda bir birey olduğunu, sinirin değil sınırın çözüm olduğunu örneklerle anlatan harika bir kitap. Saniye Hocamı lisans eğitimimde de hep takip eder ve düşüncelerini beğenirim. Şuan annelik yolculuğumda da bana eşlik ediyor 
Saniye Bencik Kangal Bebeğimin ilerleyen yaşında tekrar okuyup yeni anlamlar ve minik dersler çıkaracağım kendime belli ki ve her zaman velilerime önereceğim öncelikli kitaplardan olacak.
Saniye Bencik Kangal Bebeğimin ilerleyen yaşında tekrar okuyup yeni anlamlar ve minik dersler çıkaracağım kendime belli ki ve her zaman velilerime önereceğim öncelikli kitaplardan olacak.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Nereden geliyor bu kitabın ismi? Fahrenheit 451 kağıdın yanma derecesidir.Bilim-Kurgu
Fahrenheit 451’de, olaylar distopik bir gelecekte geçiyor. İşi yangın söndürmek değil kitapları yakmak olan itfaiyeci Guy Montag’ın hikayesini okuduğumuz kitapta Montag, televizyonun akıllara durgunluk veren gevezelikleriyle meşgul bir toplulukta yaşarken, eskiden yok ettiği kitaplara olan sevgisini keşfediyor. Başka bir kitap seven komşusu ortadan kaybolduğunda ise Montag, yakalanana ve sonuçlarından kaçması gerekene kadar, kendi evinde sevdiği kitapları saklamaya başlıyor ve olaylar bundan sonra başlıyor.Yazar toplumdaki çelişkileri ve değer yargılarını eleştirel bir yol ile bizlere aktarıyor. Tekdüze olmuş, televizyonun etkisinde bir toplum; düşünmekten ve sorgulamaktan aciz bir konuma getirilmiş.Başlarda olay örgüsü karmaşık gelse acaba şimdi ne olacak diye düşünmekten de kendinizi alamıyorsunuz.Kitabı bitirdiğinizde öylece kalakalıyorsunuz ve bazı sorular zihninizde cevap arar oluyor:Ya doğru sandıklarınız yanlış ise? Ya size öğretilenler tam olarak gerçekleri yansıtmıyorsa? Aslında size söylenenden başka bir hayat mümkün ise; hala size dayatılan görev ve sorumlulukları yapmak zorunda hisseder miydiniz kendinizi?
Fazlasıyla beğendiğim ve bir süre sonra tekrar okumayı düşündüğüm bir kitap.
Sanki kitap okumuyorum da yazar ile karşılıklı kahvemizi almış dertleşiyoruz.Psikoloji
Normalde psikolojik tarz cümlelerin, konuşmaların olduğu postlar, podcastler çok ilgimi çekmezken denk geldiğim ve konuşması ile bana sakinliği, huzuru hissettiren klinik psikolog Beyhan Budak'ın özellikle bu kitabını merakla bekliyordum.En başta isminin beni çektiğini itiraf etmem gerekir." Mutluluğu kaybettiğin yerde arama." Ne kadar da doğruluğu yüze vuran bir cümle...Kitapta zaman zaman seanslarına gelen kişilerin yer aldığı hikayeler de mevcut ve böylece okuyana "bak sen yalnız değilsin." hissini veriyor. Dilinin sade olması ve terminolojik terimlerin azlığı akıcı bir okuma için çok beğendim bir özellik. Okumuş olduğum bazı başka psikolojik kitaplarda maalesef terminolojiden boğulup bırakmıştım. Okurken karşılıklı sohbet havası içinde olması ve zihninizde oluşan soruları sanki önceden biliyormuş gibi bu soruların cevabını okuyucuya tek tek sunması benim için şaşırtıcıydı.Bazen kitap okurken yanına kalem kağıt istiyor ve öyle istekle kağıdı elinize alıyorsunuz ki size iyi geleceği inancını çoktan siz kitabı okurken farkında olmadan aşılamış oluyor. Eğer yoğun olay örgüsü içinde değilse psikolojik kitapların her zaman sindirerek,notlar alınarak, ara ara devam halinde okunması gerektiği düşüncesindeyim. Bu kitabı da bu şekilde okuma yaparak bitirdim ve bitirdiğimde yüzümde oluşan minik bir tebessümle kitaplığımda tekrar okuyabilirimlerin arasında yerini aldı.
Herkese keyifli okumalar.
Beyhan Budak 
Mutluluğu Kaybettiğin Yerde Arama
Beyhan Budak Mutluluğu Kaybettiğin Yerde AramaYüreğinize dokunan bazı kitaplar vardır; etkisinden kurtulamayıp, gözünüzden kopup bağımsızlığını ilan eden gözyaşlarınıza engel olamazsınız. Bunun gibi kurgu olduğunu unutturup, böyle hisler yaşatan kitapları seviyorum.
George ve Lennie hayatlarını idame ettirmek için, ırgatlık yapan iki evsiz gezgindir. Çok nadir görülen ve çıkarsız bir dostlukları vardır. George ufak tefek, zeki bir adam. Lennie ise koca cüsseli ve orantısız bir güce sahip,saf olan karakter. George sürekli olarak yeni işler bulur. Ama Lennie bir şekilde başlarını belaya sokup, işten atılmalarına sebep olur. Arada ondan kurtulmak istediğini söyleyip isyan eder George. Ama anında pişman olur, yumuşar. Tıpkı bir anne şefkatiyle üzerine titrer, arkasını kollar, sahiplenir Lennie ' yi. Yani birbirine tamamen zıt iki insanın tuhaf dostluğu.
" İnsan âlemde hayal ettiği müddetçe yaşar." demiş Yahya Kemal Beyatlı. Evet, bu söze kitapta fazlasıyla şahit oluyorsunuz. George ve Lennie ' nin hayata tutunmalarına sebep olan hayalleri vardır. Kendilerine ait, dışlanıp horlanmadan yaşayacakları bir ev ve arazi sahibi olmak. Tabi birkaç tavşan da olmalı. Çünkü Lennie ' nin tuhaf bir hastalığı, takıntısı vardır. Yumuşak şeylere dokunmayı, okşamayı çok sever. Ama gücünü kontrol edecek bir zekaya sahip olmadığı için, severken, okşarken öldürür fareleri ve diğer canlıları. İnsan en büyük zararı en çok sevdiklerine verir, sözü tam bu duruma uygun.
Çok ince bir kitap olmasına rağmen dolu dolu bir hikaye. Yoksulluk, ırkçılık, dostluk, vefa, hırs, masumiyet, saflık... gibi konulara değinmiş, zengin içerikli bir kitap. Sonuna geldiğinizde gözünüzden akan bir damla yaş kalbinizi yakıyor. Keşke bitmeseydi diye zihninizde yankılanan sesler duyuyorsunuz. Kitap ince olduğu için değil merakla devamını okumak istediğiniz için
Kitabın son sayfasını çevirdiğimde aklımda yer alan iki soru vardı. Bir kadın nasıl bu kadar güzel sevilebilirdi ve Kafka acaba Milena'ya mı yoksa yazmaya mı aşıktı? İkinci sorunun yanıtını o kadar araştırdım ki... Bu soruya yanıtı aslında Milena'nın kendisi cevap veriyor. Hem Kafka'nın arkadaşı Max Brod'a hem de Franz Kafka vefat ettikten sonra dönemin gazetelerine şöyle yanıt veriyor: "Yazar Franz Kafka'nın bana yazdığı ilk mektuplarda beni sevdiğini, aşık olduğunu tahmin ettim. Sonra gördüm ki o yazmaya aşıkmış. Onun yazdığı mektuplar birçok kadının hayalini dahi kuramayacağı derecede etkiliydi. Beni önce yüceltti, sonra kendisini bana layık görmedi ve hep ulaşılamaz biri olarak mektuplarında beni yaşattı. Ona ayırdığım tüm zamanım benim sıradan biri olduğumu, kendisinin çok değerli olduğunu, sezgilerinin çok kuvvetli olduğunu, etkili yazdığını, hasta olduğunu ve tedavi olması gerektiğini söylemekle geçti. Bunları hem kendisine hem de arkadaşı Max Brod'a söyledim. Rica ettim, ısrar ettim, yalvardım ama o bildiğinden geri adım atmadı. Hastalığı ilerleyince ve aramızdaki ilişkinin bittiğini sezince kendisi gönderdiğim tüm mektupları imha etmiş. Benden de aynısını, tüm mektuplarını yakmamı istedi. Hatta kendisi bu isteğini yerine getirdiğimi sanıyordu ama hiçbir mektubunu yok etmedim. Almanlar beni toplama kampına götürecekleri zaman tüm mektupları Franz Kafka'nın arkadaşı olan editör, senarist Willy'e Hass'a emanet ettim. Bana bir şey olursa onların yayınlanmasını vasiyet ettim."
Milena'ya göre Kafka daha çok yazmaya aşıktı. Ama sadece yazmaya aşık bir adam bu kadar derinden hissedip o unutulmaz cümleleri yazamazdı bence. Bu kitapta yazanlar her ne kadar iki insanın özel hayatı olsa da, Franz Kafka'nın nişanlı Milena'nın evli olduğu için yasak aşk şeklinde yaşanmış
