Kıskançlık, ateşin odunu yiyip bitirdiği gibi iyilikleri yok eder.
Herkes geçmişini merak eder, ben jelatinini :) (Sıfır kitapçıyım)Alıntı
“Sakın o cümleyi bitirme! Kim bilir o kitap sana gelene kadar kimlerin ellerine, yüreğine dokundu. Onların anılarına saygısızlık etme. Hem insan merak eder ya daha önce kim okudu, okurken ne düşündü diye. Düşünsene senin okuduğun satırlara birileri elleriyle dokundu. Belki satırların üzerine gözyaşları döküldü. Kurudu sonra. Ardından başka birinin gözyaşları tam eskisinin üzerine düşüp kurudu. Gece loş oda lambasının altında uykuda güzel rüyalar görmek için mi okudular yoksa yanında mı gezdirdi eski bir dostu selamlar gibi? Şahsen ben merak ederdim.”
Çocuğu sadece "Bir Allah var. Her şeyi O yarattı." şeklinde bir cevap tatmin edemez. O, rahmet sahibi, şefkatli, hayatı ve ölümü veren, rüzgâri harekete geçiren, ölen kuşu cennete yollayan, mükemmel yaratan, adaletli, anlamsız iş yapmayan, insanı çok seven ve ona değer veren, kocaman her şeyi de küçücük her şeyi de yaratan, koyunları, kedileri, kelebekleri, hamamböceklerini, yılanları, fareleri, domuzları onlara yüklediği görevlere en uygun biçimde yaratan, annenin kalbine kek yapma isteği koyan, ona güzel yemekler yapma ilhamı veren, insanların iyiğini isteyen bir Yaratıcı'dır. Yaratıcı'nın nasıl bir varlık olduğu her fırsat değerlendirilerek anlatılabilir: "Rabbimiz ağaçları ne güzel yaratmış, demek ki O çok güzel!" "Kediye süt verme isteği koyuyor içimize, O ne kadar şefkatli!" "Bulutları ne kadar düzenli yaratıyor. Ne kadar adaletli!" "İnsanların elinin değmediği her yer ne kadar temiz. O Kuddûs olmalı!"...
Eski resimlerin işaretlerini, felsefenin zor kitaplarının sırlarını, şekil ve türlerin ezeli saçmalıklarını kolayca kavrayabiliyordum. Çünkü o anda yerin ve göğün dönüşüne, bitkilerin gelişimine ve hayvanların devinimine katılabiliyordum.
Reklam
Reklam