Ne Zaman ki...·144 syf.·Edebiyat
7/10
2026 13. kitabı
Ne zaman ki böyle kitaplar eskir, ne zaman ki anlattıkları, tarihin kara lekelerini anımsatmaktan öteye geçmez, ne zaman ki, başımızı çevirdiğimizde Nesin'in anlattıklarından çağrışım yapan bir zevatı etrafımızda bulamayız, ne zaman ki, masal dahi olsa okurken, kişileştirilmiş hayvanlardan daha aşağılarını, "lan ben bunu tanıyorum yahu, bu şey değil mi" diyerek birilerine benzetmeyiz, ne zaman ki Aziz Nesin'in, bize masal anlatırken dahi çürümüşlüğümüzü değil de, sadece masal anlatmış olduğunu hissederiz, işte o zaman bir şeylerin yolunda gittiğine ikna olabiliriz. Yoksa her Aziz Nesin kitabından sonra edeceğimiz cümle, şundan öteye geçemeyecektir bana kalırsa: Böyle gelmiş, böyle gider...
Haydn huzurlu okumalar. Becerebilirseniz tabii...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Netfiliş, bul bu kitabı!·128 syf.·Edebiyat
4/10
2026 12. kitabı
Kısa kısa öykülerden oluşan, kısacık bir kitap. Kimi zaman anlardan, kimi zamansa bir akıştan doğup büyüyen, içerisinde kah tensel, kah yaşama dair dokunuşlar barındıran öyküler bunlar. Yazarın dikkate değer anlatımı da, normalde çok da önemsemeyeceğiniz "an"ları akılda kalıcı kılıyor. Bu yorumumdan, hem öyküleri hem de anlatımı beğendiğim anlamı çıkmasın yalnız. Yazarın üslubunu denklemden çıkarsak, geriye öyle ahım şahım bir şeyler kalmıyor doğrusu. Naçizane fikrim bu yönde. Ayrıca, yani abicim, öykülerde özdeşleşecek, kendimizi karakterin yerine koyacak, hissiyatını sahiplenecek bir yer aradık ama maşallah kadınları kadınlarla, erkekleri de erkeklerle eşlemiş, biz heteroseksüelleri devre dışı bırakmışsın. Seni netfilişe havale ediyorum.
Haydn eyçdifilmcehennemi nokta com'lu günler :P
Ömrümüzün son demi, son baharıdır artık·160 syf.·Alıntı
5/10
2026 11. kitabı
youtube.com/watch?v=HZCkloA...
Genazino ile, 
Aşk Aptallığı kitabı vesilesiyle tanışmıştım. Kahramanın birbirinden karakterce farklı iki kadın arasında kalışı, aşka ve beraber bir ömür geçirmeye dair tespitleri gayet hoşuma gitmişti. Bu kitaptaysa kahramanımız nispeten daha az fırtınalı bir hayat yaşıyor. Yine hayatında birkaç kadın var, fakat bu sefer ikilemlerden çok, ilerleyen yaşların getirdiği sorunların doğurduğu durumlar işlenmekte. Kahramanımız da o kadar maceralı modda değil zaten. Yaş aldıkça daha da fazla düşünür oluyor ölmüş anne ve babasını. Zamanın getirdikleri kah önüne katıp sürüklüyor, kah sağa sola savuruyor onu ve o, kendini genellikle bu akışa teslim etmiş durumda. Dram yönü biraz daha ağır basıyor kitabın ve bunun yanında, kahramanımızın hayata dair gözlemleri, kötü hissettiği anlarda kendini sokağa atışlarından kaynaklanan gezintileri ve bu gezintilerin bıraktığı, sokaktaki insanlara dair izlenimler, kitabın akışı içerisindeki temel unsurlardan. Zaten kitabı okurken, kurgunun veya olayların akıcılığından çok, tespitlerin ve durumların ön planda oluşu göze batacaktır diye düşünüyorum. Ha bir de memelerin :) Yine de memeler durumu kurtaramadı, ben daha da hoşuma giden bir kitabını okumuş olmaktan ötürü, doğru veya yanlış, bu kitabını pek sevemedim yazarın. Ha, okuduğum ilk kitabı bu olsaydı ne olurdu? Kıyas yapmak imkanım ortadan kalkardı belki ama yine de pek etkilenmezdim. Belki ben de yaşım ilerledikçe farklı bir gözle bakabilirim bazı kitaplara, bazı filmlere veya başka başka şeylere... Kim bilir... Yaşamadan bilemeyiz.
Haydn huzurlu okumalar :)
Aşk Aptallığı kitabı vesilesiyle tanışmıştım. Kahramanın birbirinden karakterce farklı iki kadın arasında kalışı, aşka ve beraber bir ömür geçirmeye dair tespitleri gayet hoşuma gitmişti. Bu kitaptaysa kahramanımız nispeten daha az fırtınalı bir hayat yaşıyor. Yine hayatında birkaç kadın var, fakat bu sefer ikilemlerden çok, ilerleyen yaşların getirdiği sorunların doğurduğu durumlar işlenmekte. Kahramanımız da o kadar maceralı modda değil zaten. Yaş aldıkça daha da fazla düşünür oluyor ölmüş anne ve babasını. Zamanın getirdikleri kah önüne katıp sürüklüyor, kah sağa sola savuruyor onu ve o, kendini genellikle bu akışa teslim etmiş durumda. Dram yönü biraz daha ağır basıyor kitabın ve bunun yanında, kahramanımızın hayata dair gözlemleri, kötü hissettiği anlarda kendini sokağa atışlarından kaynaklanan gezintileri ve bu gezintilerin bıraktığı, sokaktaki insanlara dair izlenimler, kitabın akışı içerisindeki temel unsurlardan. Zaten kitabı okurken, kurgunun veya olayların akıcılığından çok, tespitlerin ve durumların ön planda oluşu göze batacaktır diye düşünüyorum. Ha bir de memelerin :) Yine de memeler durumu kurtaramadı, ben daha da hoşuma giden bir kitabını okumuş olmaktan ötürü, doğru veya yanlış, bu kitabını pek sevemedim yazarın. Ha, okuduğum ilk kitabı bu olsaydı ne olurdu? Kıyas yapmak imkanım ortadan kalkardı belki ama yine de pek etkilenmezdim. Belki ben de yaşım ilerledikçe farklı bir gözle bakabilirim bazı kitaplara, bazı filmlere veya başka başka şeylere... Kim bilir... Yaşamadan bilemeyiz.
Haydn huzurlu okumalar :)"Safi" şiirden vücut bulmuş bir şair·324 syf.·Şiir
10/10
2026 10. kitabı
Arabaya bindin, yalnızsın da. Açtın radyoyu. Ya da efkara daldın, açtın televizyonda bir müzik kanalını. Gerçi artık bunların çoğunu yapmaktansa o meşhur müzik uygulamalarından dinliyoruz şarkıları. Yine de her nerede çalarsa çalsın, güzel şarkılar ölümsüzdür bilirsin. Neyse... Bir şarkı başlıyor ki inceden, ruhuna nüfuz edecek sanırsın. Melodinin akışı bir yana, sözler başladığında, "yahu kim yazmış bu sözleri, nasıl bir kalemden çıkmış böylesi efsunlu cümleler" diye içinden geçiriyorsan... İşte orada Cemal Safi varmış. "-mış" diyorum, çünkü üstadın şiirlerini okurken, "bu şarkı da mı üstadın şiirlerinden süzülüp kulağımın pasını almış" dedim çok kez. Dile kolay, 150 civarında şiiri bestelenmiş. Ben de kitabı okurken, bestelendiğini bildiğim şiirlerinden mamul şarkıları yorum olarak ekledim alıntılarıma. Pek şiir insanı değilimdir (böyle diye diye kaç şiir okudum ben de bilmiyorum ama güzel şiirlere denk geldikçe de kendimi yalanlamaktan memnun oluyorum), belki de bu yüzden geç kalmışımdır Cemal Safi okumaya. Fakat "Safi" şiirden vücut bulmuş bir şairle hasbihal etmek, ziyadesiyle memnun etti beni. Temalar genellikle aşk ve ayrılık üzerine kurulu olsa da, yeri geldiğinde o sihirli dizelerini memleket ve tarih üzerine de sıralamış üstat. Dili kullanış, kelime dağarcığındaki zenginlik, çağrışımlar, metaforlar, ahenk... Daha neler neler sayılır da, haddim değil övgülerde bulunmak. Mest olduğumu başka nasıl ifade edebilirim bilmiyorum. Belki de üstat, söylenmesi gerekenleri öylesine güzel söyledi ki dizelerinde, bana da "sen kendini fazla yorma, keyfine varmaya bak" dedi bir yerde. Saygıyla bu çağrıya uyup sözüme son veriyorum ben de.
Haydn aşkla kalın...
Çizgi film değil, çizgi bilim·352 syf.·Bilim
8/10
2026 8. kitabı
Tamam da, neden "Nöromandiya" yani? Nöronlarımıza doğru çıkarma harekatı mı düzenledik? Kitap Normandiya'da mı geçiyor? Alman Uta'ya, İngiliz kocası üzerinden gönderme mi var yoksa? (ikilinin arasını açmaya çalışmayın, kitap boyunca gördüğüm kadarıyla gayet de uyumlu bir çiftti kendileri) İlgi çekici bir isim belki, ama bence gereksiz. Orijinal adı "Two Heads". "İki kafadar" falan diye çevirerek bir bilim kitabı çıkarmak da etkileyici olmazdı elbet ama, bu isim de olmamış bana kalırsa.
Kitaba dair çok söz etmeye gerek yok. Alanında söz sahibi iki bilim insanımız, oğullarını da işin içine katarak beyne dair deneylerini, gözlemlerini, çıkarımlarını ve başkaca bilim insanlarının çalışmalarını aktarmışlar ve bunu da çizgi roman formatında yaparak, ilgi çekici bir hale getirmişler. Gayet de güzel bir fikir olmuş bence. Zira okunanlar bu şekliyle gayet akılda kalıcı hale geliyor. Meraklısına diyerek sonlandıralım ;)
Haydn keyifli okumalar :)