Şimdi artık biliyorum ki Tanrı başka bir yılan zehriyle kendi sonsuz cefasında iki grup mahluk yaratmış: Mutlu ve mutsuz. Birincileri destekliyor. İkinci grubun üzerindeki azap ve işkenceyi onların elleriyle arttırıyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Senin yokluğun benim yalnızlığımı yapmaz
Yalnızlığımı çoğaltır..
Sorumlulukların hepsi omuzlarına yüklense, bu olanağı kullanıp sorumluluklarca nefessiz bırakılmamak isteyebilirsin; nedir, bunu denemeye kalkışırsan omuzlarında tek bir sorumluluğun olmadığını göreceksin, sen sorumluluğun ta kendisisin.
Fakat ben onu, o sevgiliyi bir zaman sarmıştım. Yüreğinin çarptığını duymuştum. Yüksek yaradılışı önünde kendimi benliğimin üstüne yükselmiş gibi görürüm. Çünkü onun yanında ne kadar olabileceksem o kadar mutlu olurdum.
Bilemem nasıl oldu geldi ki öyle bir an
Yenilmez bir haz duyup denize atılmaktan
Kurtulmak ne kolaymış faniliğimden dedim
Doğruldum atılırken bir dakika titredim
Bir dakika sonsuzluk doldu taştı gönlümden
Bir dakika bir ömrü kurtarmıştı ölümden.
