Bir defter al kendine. Küçük bir defter, cebe sığacak büyüklükte. Herkes yazar olmak zorunda değil ama herkes yazmak zorunda. Kin biriktirip yarına bugünün rezaletini aktarmak için değil. Bugünün gürültüsünden kaçmak için değil. Dünü aklına kazıyıp durmak için değil. Devam ettiğini kendine göstermek için. Devam edeceğini yaz o deftere...
"... İNSAN BİR SAVAŞ ALANIYDI. Ceket, gömlek, pantolon, ya da etek giymiş, kravat takmış, tıraş olmuş, kokular sürmüş bir savaş alanı. Gülümseyen bir savaş alanı. Öpen hatta, okşayan, kor(n)uşan, susan, çiçekler alıp çiçekler veren bir savaş alanı... Peki, bir barış bahçesi olamaz mıydı aynı insan? Şöyle, güllerin kuş cıvıltılarına, kuş cıvıltılarının güllere karıştığı, mutlu yüzlerle dolu rengarenk bir barış bahçesi?" Hasan Ali Toptaş
...belki gerçek güzellik, insanın bilinciyle ulaşabileceği bir şey değildi; sürekli olarak ilerleyen, gelişen, görmekten çok var olmakla ilgili bir şey.