Bu bölümde yazar artık ilçe hastanesinde asistanken, eski görev yerine atanmış fakülteden arkadaşından bir mektup alır. Mektupta çok hasta olduğunu söyleyerek yazarı yanına çağırır. Yazar gitmek için tren saatini beklerken mektubu yazan arkadaşını yaralı olarak getirirler. Kendini vurmuş... Açıkçası burada taşradaki şartlara dayanamayıp hasta oldu ve bu psikolojiyle kendini vurduğunu sanmıştım. Ama işin iç yüzü hiç de öyle değilmiş meğer doktorumuz bir gün karın ağrısı sebebiyle yakınırken hemşire ona morfin yapmış, morfinin etkisiyle doktor unutamadığı eski sevgilisini bir geceliğine unuttuğunu fark edince...
Böyle böyle morfinman olmuş zavallı doktorumuz, tedavi olmayı deneyip yarıda bırakmış. Kendini vurmadan önce son bir ker aklı başına gelip yazarı problemine çare olması ümidiyle yanına çağırmış ama, sonradan bu umudunu da yitirmiş anlaşılan.