En akıllılarımız her gün aldanıyorlar. En akılsızlarımız her gün aldatıyorlar. Hepimiz daima aldanıyoruz, fakat fırsat düştükçe aldatıyoruz. Bu suretle geçim dengesini biraz düzeltebiliyoruz… Aldanıp da aldatamayanlar… İşte aç kalan güruh bu zavallılardır. 
Sofie filozofun ne kadar haklı olduğunu anlıyordu şimdi. Yetişkinler için dünya normal bir şeydi. Gündelik yaşamın yüz yıllık uykusuna yatmışlardı çoktan.
Ben ölümü bir hekim olarak,klinik bir vaka, yani gerçek olarak çok gördüm ve... deyim yerindeyse inceledim... fakat yalnızca bir kez yaşadım ve yalnızca o gece ben de onunla beraber öldüm...
Biliyor musun Andrey, benim içimde ne yakıcı ne de kurtarıcı hiçbir ateş yanmadı.Hayatımda hiçbir zaman başkalarınınki gibi renklenen, parlak bir güne çevrilen bir sabah olmadı; bir sabah ki yakıcı öğlesi geçtikten sonra yavaş yavaş solsun ve kendiliğinden akşama karışsın.Hayır, benim hayatım sönmüş başladı.Tuhaf, fakat böyle.Kendimi bilir bilmez sönmeye başladığımı hissettim.