Görünmezdir bir yarım
kendime,
içimdeki
her şeye bir örtüdür tenim.
Gözlerim yıldızları görür de
göremez zihnimi.
Düşündükçe daha da
yabancılaşırım kendime.
İçgörü içimin yarı körü:
Nerededir benin özü?
Neler var içimde
görülmemiş, söylenmemiş?
Sağlam temeli bir defalık olsun yitirmek! Yüzmek! Yanılmak! Delirmek! - Bunlar önceki çağların cennetine ve sefahatine ait: Oysa mutluluğumuz tıpkı karaya çıkarak iki ayağıyla sağlam toprağa basan gemisi kazaya uğramış insana benziyordu- şaşırtıcıydı çünkü hiç yalpalamıyordu.