Aile içinde geçen suspense çok sevdiğim bir tür. Filmde de kitapta da insanı sürükleyen bir yanı hep olur. Ama bu romanda her şey çok tahmin edilebilir şekilde gelişiyor. Bunun da iki sebebi var. Birincisi olay fazla basit. İnsanı sürükleyecek bir karmaşa yok. Derin bir psikolojik ikilemde kalamıyoruz. İkinci sebepse çağdaş polisiyelerde fazla kullanılan iki ayrı anlatıcının tüm heyecanı bitirmesi. Evli çift, anne kız, abla kardeş derken bu romanda da sıra ikizlere gelmiş. İyi kardeşin hangisi olduğu 10 sayfa okuyunca çözülüyor. Ucuz romanları çocukluğumdaki saf heyecan duygusuyla okuduğum için seviyorum ama yazarların okuru salak yerine koymasının da bir sınırı olduğunu düşünüyorum.