Pythagoras felsefesinde yedi sayısı, doğanın sürekli değişimini, varlıkların birliğe kavuşmasını simgelerdi. Alevilikte de yedi sayısı benzer bir anlama geliyor olmalıydı.
Pythagoras, kendisine öğrenci olmak isteyenden önce mallarını satmasını ve parasını mühürlü bir şekilde kendisine teslim etmesi gerektiğini söylerdi. Kabul eden, bazen üç bazen de beş yıl boyunca sükunet içinde kalır, süreç boyunca diğerleri arasına katılır ve herkesle aynı sofrayı paylaşırdı. Bunları başaramadığı takdirde parasını geri verilip kovulurdu.
Pythagoras Teoremi’nin çözümü ile ilgili erken çözüm örneklerine Hint geometrik metinlerinde rastlamak mümkündür. Trigonometride sinüs ve kosinüs fonksiyonlarını kullandılar.
Nietzsche (1844-1900)
Bilinçli olarak romantik değildi;aslında romantikleri çok sık şiddetle eleştirirdi.Bilinçli bakışı Helenikti ama Orpheusçu bileşen dışarıda bırakılarak.Pythagoras hariç ,Sokrates öncesi filozoflara hayrandı.Herakleitos’a yakınlığı vardı.Aristotales’in yüce gönüllü insanı , Nietzsche ‘nin ‘’soylu insan’’ dediğine çok benzer;ama esas olarak Sokrates’den sonraki filozofları ,önceden aşağı görür.Sokrates’i hakir kökeninden ötürü bağışlayamaz;ona ‘’roturier’’ der ve soylu Atina gençliğini demokratik bir ahlaki önyargıyla yozlaştırmakla suçlar.Platon’u ,özellikle terbiye zevkinden ötürü lanetler;ama bununla birlikte Nietzsche,Platon’u tam da lanetlemez ve onu mazur göstermek için,olasılıkla içten olmadığını ve yalnızca aşağı sınıfları düzen içinde tutmanın bir aracı olarak erdem vaaz etmiş olabileceğini telkin eder..Demokritos ve Epikuros’u sever;ama Epikuros’a duyduğu sevgi ,aslında Lucretius’a bir hayranlık olarak yorumlanmadıkça ,biraz mantıksızca gibi görünür.Bekleneceği gibi ‘’ a la Rousseau bir ahlak fanatiği ‘’ dediği Kant’ı önemsemez.
"Optimum elige, suave et facile illud faciet consuetudo."
"En iyiyi seç, alışkanlıkla hem kolay hem de sevimli duruma gelecektir."
Pythagoras
