"Görülüyor ki geleceği düşünmek boşunaymış.Ölüm eski bir şey, fakat herkes için yeni.Şimdiye dek korkmadım...
Daha sonra kendimi yitireceğim ve her şey bitecek.Şimdi size ne söylemeli...Sizi sevdiğimi mi? Bunun önceleri de bir anlamı yoktu şimdi ise hiç yok.Aşk bir biçimdir.Benim biçimimse dağılıp gidiyor."
Sen beni sevdiğin, ben de seni sevdiğim için aramızda bir dünya yaratıldı.Ben de, sen de bu dünyadaki her şeyi sevdik; her şey de bizi sevdi.Tıpkı alemdeki her şeyin Allah'ı sevmesi gibi.
Her şeyi inkar edecek kadar sevmek, bir tek şeyi, ondan başka hiçbir şeyi sevmeyecek kadar sevmek ve kalbini bölünmekten kurtararak yalnız kendi vahdetine ve bir tek mevzuuna kavuşturan yekpare ihtiras içinde sevmek, zor...
Fakat hakkın var, ne kadar doğru söylüyorsun, ne kadar güzel söylüyorsun, sevmek bu, yaşamak bu...
Sen, benim için -sana nasıl söyleyebilirim? Bu konuda her girişim yetersiz kalır- evet, çünkü sen benim için her şeydin, bütün hayatımdın.Benim için her şey ancak seninle ilintili olduğu ölçüde vardı, hayatımdakilerin hepsi ancak seninle bağlantılı olduğu ölçüde anlamlıydı.