Dostoyevski “Cinayət və Cəza” romanında deyir: Sevgi olmadan hörmət olmaz.
Tolstoy isə “Anna Karenina” əsərində deyir: Hörmət, sevginin olmadığı yerdə boşluqları dolduran vasitədir.
İnsanın ürəyinin yaxşı olması üçün ağıla ehtiyacı yoxdur. Mənə elə gəlir ki, bu ikisi onsuz da çox vaxt bir arada olmur. Həqiqətən ağıllı bir insana baxırsan, görürsən ki, heç də yaxşı biri deyil.
Başqa bir gün isə qəfildən ölümün hər saat, hər dəqiqə məni gözlədiyini xatırladım və insanların bunu niyə hələ də anlamadıqlarına məna verə bilməyərək qərara gəldim ki, insanın xoşbəxt olmaq üçün gələcəyi düşünmədən, yalnız yaşadığı anın dadını çıxarmaqdan başqa yolu yoxdur.