Ama şimdi sessizlik yüzümdeki çukurlara düşüyor; burnum, bir bahçede yağmur altında duran bir kardan adam gibi boşa gidiyor. Sessizlik çöktükçe, tamamen çözünüyorum; özelliksiz ve korkutucu bir şekilde bir başkasından ayırt edilemeyecek hale geliyorum.