•rana•
@ranatuzer
kendine en ağır yükü aradın
bulduğun kendindi -
kendini sırtından atamadın..
“Yorgunsak eğer bu, daha önceden çok uzun bir yolu yürüdüğümüzden değil midir? Ve insanın yeryüzünde verilecek bir savaşı olduğu doğruysa o bezginlik duygusu ve başın yanıp tutuşması, uzun süredir mücadele ettiğimizin bir göstergesi değil midir?”
Vincent Van Gogh
Vincent Van Gogh
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gönül yorgunluğu ne, biliyor musun?
Kendinden soğuyorsun.
Sözünden soğuyorsun.
Geçmişinden soğuyorsun.
İnandıklarından soğuyorsun.
İçine bile bakmıyorsun artık.
Dünya, inandığın o yitik cennet değil.Durup dururken inciniyorsun. Kötü söz gerekmiyor bunun için.
Sana söylenmesi de gerekmiyor sözün.Tam kirpiklerinin ucunda bir yarım ay, dudaklarında boyalı bir söz.
Bir kırıcı gülüş yetiyor kapanman için.
Saygısız ses, kibirli gövde, tüküren gözler.
Kalabalık, tanrısından büyük! iskeletine kadar çekiliyorsun.
Birisine bir söz söyleyeceksin; sessizlik boğucu; şu uzun ayrılığa bir özür, bir sitem…
Kırk cümle kuruyorsun, ağzını açmadan vazgeçiyorsun.
İncinme değil bu, insana olan inancını yitirme. Yaranı evde bırakıp çıkıyorsun sokağa. Öyle bir uzaklık ki, şikayetin sularını çoktan geçtin. Hiçbir şeye öfke duymuyorsun.
İnsan boylu boyunca bir hastalık.
İnsan korku. İnsan yıkım.
İhtiraslarının külü insan.
İnanmıyorsun artık.
Anlamamak değil, inanmıyorsun!
Can sıkıntısı değil, inanmıyorsun!
Yaşamak korkusu değil, inanmıyorsun!
Herkesin derdi kendineydi.
Seslensem ne bir kapı aralanır
ne çekili bir perde,
başı beklenen bir hasta kadar sessiz
kendi zindanına kapanmış masum,
yalnızlığımda kayboldum.
