“ABD-İsrail-NATO çizgisinin İslâm coğrafyasında neden olduğu yıkım ortada. Bu yıkım ne masum gösterilebilir, ne de meşrulaştırılabilir. Ancak sırf ABD-İsrail- NATO çizgisine mesafeli diye, Rusya’ya “sütten çıkmış ak kaşık” muamelesi yapmamak gerekiyor. Örneğin, daha geçen gün Soçi'de Suriye müzakereleri sürerken, Srebrenitsa Soykırımı'nın faillerinden Sırp Komutan Ratko Mladiç hakkında açıklanan müebbet hapis cezasına itiraz eden de yine Rusya oldu. Rusya Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Maria Zakharova, kararı adil bulmadıklarını açıkladı. Böyle bir Rus siyaseti ile müzakere ettiğimizi, Suriye'deki hadiselere Rusya'nın bakışının da aynen bu şekilde olduğunu hiç akıldan çıkarmamak icap ediyor.”
Mən də onu sevirəmmi? Heç bilmirəm ki, ümumiyyətlə, bu gücdə ola bilərəmmi. Bəlkə də, mən onu başqa mənada sevirəm. Elə bir gün olmur ki, Ratko haqqında fikirləşməyim. Hər zaman yatağa gedəndə onun üçün dua edirəm. Ola bilsin ki, bu, sevgidir. Bilmirəm. Əvvəllər o mənə zəng edəndə bunun mənim üçün fərqi yox idi. İndi isə sevinirəm. Yəqin, bu, sevgidir.
Sayfa 279 - Bakı, “Parlaq İmzalar” Nəşriyyatı - 2025, 288 səh. / VII nəşr·Kitabı okudu
Günlerim öyle yavaş, öyle sessiz geçiyor ki, sevgilim,
Ve sen çok uzaklardasın, bir o kadar da yakında,
Kalbimin yanında, duygularımın derinliğinde.
Seni tekrar görmeyi, sesini duymayı acı verircesine
Öyle çok istiyorum ki.
Ama hiçbir şey değişmeyecek: Benden öyle uzaksın ki.
Ratko
Leyla için
Günlərim nə qədər ləng, yavaş keçir,
Əzizim, məndən necə də uzaqsan!
Amma həm də yaxınsan.
Ürəyimin yanındasan, ruhumun dərinliklərindəsənm
Səni yenidən görməyi, səsini eşitməyi o qədər ağrıyla arzulayıram ki!
Lakin heç nə dəyişmir:
Sən məndən çox uzaqdasan
Ratko
Leyla üçün
1930'larda kamuoyunda büyük dehşet uyandıran şey, hava saldırılarıyla sivillere yönelik kıyımın ispanya'da gerçekleşmesiydi; bu tür barbarlıkların burada olacağı hiç düşünülmüyordu çünkü. David Rieff'in işaret ettiği doğrultuda, 1990 yılında Bosna'da Sırpların işlediği kıyımlar, savaşın ilk dönemlerinde Omarska gibi ölüm kamplarında sergilenen uygulamalardan, Birleşmiş Milletler Barış Gücü'ne bağlı Hollanda taburu kasabadan ayrılıp komutayı General Ratko Mladiç'e teslim eder etmez, bir yere kaçmayan erkeklerin büyük kısmının (8 bini aşkın yetişkin adam ve erkek çocuk) önce açıklık bir alana toplandığı, sonra silahla tarandığı ve toplu mezarlara gömüldüğü Srebrenica'daki katliamları kadar benzer duygular uyandırmıştı: işte burada, Avrupa'da, artık olmayacağı düşünülen türde barbarlıklardı bunlar.