okuyan1kadın
@raziyealkaya
Sohbet amaçlı kullanmıyorum. Yazmayınız.
Şu anda okuduğu kitap
Sıradan bir kadının hikayesi Mücellâ. Bekleyişleri, olmayışları, nasipte yokmuşları, başkalarının hayatları hatta ülke gündemleri. Çevresindeki insanların değişimleri, ülkedeki çatışmalar, yokluklar hepsi var kitapta bir tek kendi yok. Koca bir hiç Mücellâ. Mukadderat... Sevdim mi bu kadını bilemiyorum. Başkasının, hayatının ipini tutmasına bu kadar dünden razı bir kadın, durumu idrak ettiğinde iş işten geçmiş bir yaşam. Ne bileyim garipsedim. Karakterlerimiz farklı. Açıklaması var tabi. Kadere bağlamış yazarımız. Bir de huyunun yumuşaklığına. Keşke biraz keskin olsaydın be Mücellâ. Kaybedeceğini bilsen bile mücadele etseydin. Gerçi o zaman sen, sen olur muydun? Bu kitabı sevdim mi sevmedim mi bilemedim be Nazan Bekiroğlu. Bilemedim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hayat akıp geçer, yakar geçer, eritir geçer de bazı sırlar nasıl anlatılır? Sırlar henüz sır olmaya yüz tutmamışken, kalbe açılan yaralar can acıttığında hâl çaresi var mıdır yaraların pansumanına? Girdabın içinde kaybolmamaya mümkünat var mıdır?
Bir tarafta savaş bir tarafta sefalet, tek başına kalmışlık, şehit olan kocalar, oğullar/kınalı kuzular... Kadının gücünü kitabın her bir satırında hissettim. Ve çaresizliği, özlemi, geri dönüşü olmayan hataları, açlığı, ölümü-doğumu saç tellerime kadar hissetmemek imkansızdı. Oturdum ağıt yaktım ve uzun zamandır ilk kez hıçkıra hıçkıra ağladım.
Anlatım ne kadar sade ve etkileyici. Yazarın okuduğum ilk kitabı. Böylesi acıklı olabileceğini düşünmemiştim. Ve bu kadar sağlam bir kalem olabileceğini de. Tıpkı Yaşar Kemal gibi. Kaleminden onun gibi edebiyat lezzeti damıtmış sayfalara.
İnsan illaki dinozor olacaksa böylesi olmalı. Mîna Urgan'ın kendini ve çevresini anlattığı otobiyografisi. Mustafa Kemal'den tutun Yahya Kemal'e, Necip Fazıl'a Cevat Şakir'e değin ünlü bir çok ressam, şair, devlet adamı mevcut kitapta. Benim bu otobiyografide en çok ilgimi çeken konu siyasi geçmişimizi kitapta okuyor havasında değil de sanki büyükannemin yaşadığı o kötü/zor günleri sohbet havasında anlatıyormuşçasına o tavrı oldu. Daha çok bilinçlendim, bilgi sahibi oldum.Kendimi o günlerde yaşayan bir vatandaş gibi hissettim. En şaşırdığım konu Necip Fazıl Kısakürek ta kendisi oldu. En hüsrana uğradığım konu ise Mustafa Kemal'le ilgili daha fazla enstantene beklemiştim. Maalesef beklediğim heyecanı yaratmadı. Keşke daha çok karşılaşsalarmış ya da M.Kemal tarafından davet edildiği Çankaya Köşküne gitseymiş. Biz de okuyabilseymişiz... Amma velakin 2000 yılında vefat eden dinozorumuz sevgili Mîna Urgan'a burdan sevgiyle kucaklıyorum. İyi ki gelmiş geçmişsin bu dünyadan...
Çok şükür bitti. Kabus gibiydi.
Kendime not: Yıllar sonra " neydi" diye hatırlamayıp okumaya yeltenme. Bırak başkası sevsin. Bırak başkası övsün. Sen eksik kalıver.
Efsaneleri sever misiniz? Öyleyse bu kitap tam size göre. Sevmiyor musunuz? Öyleyse bu kitap yine tam sizlik. #orhanpamuk bu kitabında hikayenin çıkış noktası olarak iki farklı efsaneden yola çıkarak kırk yıl öncesinin Türkiyesinden günümüze doğru uzanan kurgusuyla seve seve okuduğum bu hikayeyi etkileyici ve akıcı bir şekilde yazmış. Ellerine sağlık. İlk tanışma kitabım Masumiyet Müzesini okurken kitabın kimi yerlerinde baygınlık gelmişti. Bir kitabına daha şans vermek istedim ve #kırmızısaçlıkadın ı seçtim. Çok beğendim.
Olayların üst üste binip nefes almamızı zorlaştıran bazı dönemler, ivedilikle karar vermemiz gereken zamanlar mutlaka hepimizin başına gelmiştir. Kahramanımız da bir karar veriyor ve para biriktirmek için kuyu kazan Mahmut Usta ile anlaşarak onun çırağı oluyor. Kuyu kazan usta ve çırak ilişkisi bana çok farklı bir tat geldi. Kuyunun kendisi çok enteresan fikir değil mi? Toprak katmanları, amaca ulaşma/ulaşamama serüveni, korku, güven, umut, sadakat, sorumluluk duygularının kuyu kazma üzerinden anlatımı ve bu serüvenin insanın içini kemir kemiren kaçış, endişe, utanç duygusu çok iyi işlenmiş.
Bir de Kırmızı Saçlı Kadınımız var. Tesadüflere inanır mısınız? Aşk mı tesadüflere bağlıdır yoksa tesadüfler aşkı mı doğurur? Aşkın gözünü kıskançlık bürür mü? Bürür diyenlerin gözü çıksın ulan. Kıskançlığınız batsın. "Ben kıskanırım seviyorum çünkü arkadaş" diyenler yüzünden aşkın cılkı çıktı. Siz bi zahmet sevmeyin, kadın cinayetleri bitmiyor sizin yüzünüzden.
Kitapta da bir cinayet var. Cinayetin işlenip işlenmediği muallak. Bir şeyler oluyor. Yara gibi insanın içini kemiriyor. Durumu çözene dek benim de içim içimi fare gibi kemirdi. Kitap bittiğinde efsanelerle tesadüfler, baba ve oğul ilişkileri,pişmanlıklar ve aşk gibi dumanı buram buram tüten
