Çiçek
@readerbutok
Öğrenci
4 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gerçek, her zaman kuyunun dibinde olmayabiliyor. Hatta çok daha önemli bilgilerin daima yüzeyde kaldığına inanıyorum. Biz derinliği, vadi kuytularında ararız ama o dağ tepelerinde çıkar. Bu tarz yanılgılara nasıl düşüldüğünü anlamak için gök cisimlerini inceleyebiliriz. Bir yıldıza öylesine bakıp geçmek, retinanın dışına aksetmesini sağlayacağı için -dışı hafif ışıklara karşı ortasından daha duyarlıdır- o yıldızı iyice görmek, aydınlığın zevkine varmak demektir; çünkü gözümüzü tamamen ona çevirdiğimizde aydınlığı sönecektir. Bu durumda göze daha çok ışık gelse de diğer durum çok daha temiz bir kavrayışa imkân sağlar. Yersiz derinlik düşünceyi bulandırıp zayıflatır; dikkatinizi bütünüyle verip sürekli olarak bakarsanız eğer Çoban Yıldızı bile gökyüzünden silinip yok olabilir.
Bizim türümüzün bu dünyada yaşamaya, hem birbirini hem dünyayı yok etmeye hakkı yok, hepimizin içinde korkunç bir canavar yaşadığı yadsınamaz bir gerçek. Eğer Zilan, Nergis, Meleknaz ve binlercesi homosapiens değil de hayvan olsaydı bu acıların hiçbirini çekmezlerdi, kendimizi hayvanlardan ve bitkilerden üstün görmemiz büyük bir aldatmaca, insanlık diye yücelttiğimiz şey aslında ne aşağılayıcı bir kavram...
Asil insanların en neşeli zamanlarında bile bir hüzün vardır, daha düşük ruhlar ise en sefil zamanlarında bile neşelidir.
Gözlerini mucizelerle doldur, hayatı on saniye sonra ölecekmişsin gibi yaşa. Dünyayı gör. Yaratılan veya fabrikalarda bedeli ödenen herhangi bir rüyadan daha fantastiktir o. Garanti isteme, güvenlik isteme... öyle bir hayvan hiç olmadı. Olsaydı bile her gün, bütün gün bir ağaçtan baş aşağı sarkan, hayatını uyuyarak geçiren büyük tembel hayvanla akraba olurdu. Bunun canı cehenneme... ağacı sars ve o büyük tembel hayvanı kıçının üstüne düşür.
Bir yıl geçti, yeni bir yıl daha geçecek ve bu da geçen yıl gibi bir yığın sürprizle dolu olacak. Demek ki öğrenmeye boyun eğmek gerekiyormuş.
