büşra
@readthearth
106 okur puanı
Mayıs 2015 tarihinde katıldı
çok uzun bi kitap değil isteseniz bir iki günde de biter çok rahat bi şekilde. zaten kitap kendini okutturuyor çünkü başlıklar çok çekici aa acaba nasıl dedirttiği için ben merak ederek okudum. tavsiyeleri adından da anlaşılacağı üzere prenslere uygun tavsiyeler o nedenle halk nezdinde düşünmemiz gerekirse pek de iç açıcı bulamayacağımız bi kitap ama prens açısından düşünüldüğünde de yapılması gerekenler şartmış gibi geliyor insana. bu çelişkiden dolayı da birçok tartışmaya neden olmuş. bahsedilen başlıklarda verilen örnekler direkt günümüze uyarlanabilecek detaylara sahipti. yapılmamasını önerdiği ya da yapıldığı için sorun yarattığını düşündüğü her durumu günümüzde de görüyoruz o nedenle her döneme uyarlanabilecek bi kitap. içeriğinin doğruluğu tabii ki tartışılır sadece buraya yazarak açıklanabilecek bi kitap da değil üstüne konuşulabilecek tarzda. dediğim gibi saf bilgi olarak ilerlemiyor o yüzden de sıkıcı değil. bence okunması gereken bi kitap farklı bir perspektiften bakmayı sağlıyor diyebilirim
Reklam
yavaştan alanla ilgili kitaplar okumaya çalıştığım bi dönemdeyim bu kitabın bu okumalar için iyi olduğunu düşünüyorum. çünkü zor bi dili yok ve okurken eğlendiriyor. bazı vakalar gerçekten sıradışıydı okurken şok olduğum şeyler de oldu. ve dümdüz vaka anlatımı yerine psikiyatristin hayatından da bahsetmesi bence kişiyi kitaba bağlıyordu. kullanılan terimlerin bazılarını biliyordum bazılarını yeni öğrendim bazılarını da daha sonra araştırmak için altlarını çizdim. benim için faydalı diyebileceğim bi okuma oldu. kitabı okumak için herhangi bir ön bilgiye de ihtiyaç olduğunu düşünmüyorum çünkü alanın diğer kitaplarına göre daha çok hikaye tarzında ilerliyor dediğim gibi. ilginç vakalar okuyayım ama terimlerle boğulmayayım diyenler okuyabilir
bilimkurgu dizileri izleyen ve bayılan biri olarak bilimkurgu edebiyatının yolunu açan bi romancı olarak tanımlanan birinin kitabını okumamak olmazdı sanırım. arkadaşımın önerisiyle okudum bu kitabı az önce bitirdim. bir adada bir doktorun hayvanları insanlaştırmaya çalışması anlatılıyor. hayvanları insanlaştırmak üzerine düşünülebilecek bi konu, ne kadar gerçekleştirilebileceği tabii ki tartışılır ama kitabın son sayfasında minik bi not var ve hayvanların insanlaştırılmasının (yarı-insan canavarların) viveksiyonla yapılabileceğini söylemiş. bunu okuduktan sonra insan bi durup vaov diyor zaten. kitabın genelinde bu konunun ele alınışı bazı açılardan yeterli olsa da ben bu insanlaştırma eyleminin nasıl yapıldığıyla ilgili daha çok bilgi verilmesini isterdim. insanlaştırılmaya çalışılan hayvanlara kutsal kitaplardaki on emir gibi bazı hususların yasa bildirici tarafından her gün tekrar ettirilmesi, bir tanrı varmışcasına ve onları hep göreceği söylenerek davranışlarına dikkat etmeleri gerektiğinin söylenmesi gibi çok da yabancı gelmeyen metotlar kullanılmıştı. işte bu kısımlar bence çok etkileyiciydi. bazı eksiklikleri olsa da okunması gereken bi kitaptı bence
ütopya okumaya doyamadığım bi kitap oldu. okumaya doyamamak derken demek istediğim şey çok merak edip sonuç alamamak. ütopya ülkesi o kadar kendine özgü ki sistemleri ve yaşayışları hakkında daha fazla bilgi sahibi olmak isterdim. kitabın tamamı sanırım türkçeye çevrilmemiş ben hasan ali yücel klasiklerinden okudum. biraz daha özet gibi sanırım türkçeye çevrilen kısmı çünkü sadece 90 sayfa. kendi dilindeki hali de sanırım çok uzun değil o yüzden daha ayrıntılı bi şekilde yazılsaymış keşke demekten kendimi alıkoyamadım. tam olarak böyle bi düzen mi olmalı bilmiyorum ama insanı düşündürdüğü bir gerçek. doğruları ve yanlışları üzerine uzun uzun konuşulabilecek bi kitap bence, şöyle bi yerde oturup sadece bununla ilgili konuşmak bile saatler sürebilir. o yüzden güzel bi konuşma konusu olur. iş bankası bi de 110 sayfalık bir mina urgan incelemesiyle sunmuş kitabı. inceleme kısmını da ben yeterli buldum birkaç detay haricinde. eğlenceli bi inceleme yazısıydı ve bilgilendiriciydi de. thomas more'dan sonra yazılan ütopyaların aslında pek de ütopya sayılamayacağı ile ilgili görüşlerini paylaştığı kısımları özellikle sevdim. bununla eş değer olarak yazılmış ütopyalardan örnekler de verilmişti. onları da yakın zamanda okuyup buraya yazarım zaten. şimdilik bu kadar, üyopya'da buluşabilmek dileğiyle
bu kitabı lisedeyken çok okumak isterdim ama bi türlü elim gitmemişti geçen günlerde tekrar aklıma gelince bi okuyayım dedim çünkü oğuz atay okumadım daha önce ve dilini merak ediyordum. nedense hiç sevemedim ve benlik bi yazar olmadığına karar verdim tek kitaptan böyle bi karar almak doğru mu bilmiyorum ama tekrar başka bi kitabına elimin gideceğini sanmıyorum. uzun uzun yazılmış evet ama yazılanlar sanki öylesine sayfa dolsun diye yazılmış gibi hissettirdi cümleler birbiriyle bağlantısız ve garipti. böyle dostoyevski gibi yazmaya çalışılmış ama başarılamamış gibi geldi bana. içinde sevdiğim hikayeler de oldu tabii ki ama genele vurduğumda pek de severek okudum diyemem.
Reklam