‘Benim hep bir yanım aksadı durdu, her şeyim yarım. Hep “tek”le idare etmek zorunda kalıyorum? İçimden katıla katıla ağlamak geliyor. İçimden herkesle ve her şeyle helâlleşmek, beni bağışlamalarını söylemek geliyor. Sanki yarın dönmeyesiye yolcuyum.’
‘Çocukluğundan beri birçok bakımdan başkalarından farklı olduğunu biliyordu. Bir çocuk için böyle bir farklılığın bilinci çok acı vericidir, çünkü henüz bir şey yapmamış ve bir şey yapacak durumda olmadığından, bunu mazur gösteremez.’