“Susalım, hiç konuşmayalım istersen
Sussak da, hiç konuşmasak da, sözlerin senin
Açık denizler gibidir zaten elimde
Her zaman ama her zaman bir kıyıyı sezdiren.
Kaldı ki ben içimde gezinmekten yoruldum
Sensin, iyi anlarsın beni
Gözlerine başka türlü bakıyorum..”
“Ellerim,
o eski bozkır söylencesi..
Bin rüyayı bir tek rüyada gördüm
yedi sabah içre dönsem de..”
youtu.be/J-b2U4mjbDE
“Bir ara Nihan’ın telefonu çaldı, o konuşurken Salih’in gözü yan masadaki kadına ilişti. Kadın açıkça çirkindi; patlak gözler, dar bir çene, yanlış biçimlendirilmiş kaşlar.. Fakat sesi o kadar güzeldi ki. Sanki bütün kadınsılık sesinde birikmiş gibi. Sesinde Yunanca metinlere benzer bir tını vardı. Cazibe, diye düşündü, tuhaf bir şey ve metruk yerlere yuva yapıyor..”
"Bir insan güzel şarkıları seviyorsa sıradan olamaz diye düşünürüm. Çünkü müzik doğrudan ruhla konuşuyor ve söylediklerinin bir karşılık bulacağı ruhu da her zaman bulamıyor. Bulduysa orada asla sahte olmayan bir şey var demek, bu kıstasa çok güveniyorum..”
“Neredeyse. Hah işte senin kelimen bu; neredeyse. Olup biten her şeyle ilgili bir neredeysen var senin. 'Neredeyse' ile 'çok geç' arasında sıkışıp kalmışsın. Hayatın hep bu iki şey arasında kararsız bir salınmadan ibaret..”