“Neden aklıma geliyor istasyon büfesindeki duruşun
hava soğudu -kasımın son günleri-
kar yağacak, bembeyaz olacak unutulmuşluğum..”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“kendin olmak için çok geç,
kim olduğunu bilmek için.
zira çocukluğuna dönemezsin artık.
*
sen bana yüzünü veriyorsun,
ben sana niyetlerimi
suyun çağlayışı sözümüzdür:
o hâlde, yol gösterebilirsin bana ey deniz.
*
sabaha kardeş olmak için
geceyle dost olmak gerek.
*
omuzlarımda solan bu gök için
neler yapabilirim?
*
içindeki görüntüler ormanını
tutuşturmak için
anlamın ateşiyle ısınman yeter.
*
başlangıçta ikil vardı
sonra bir ve tek denen ilk hata ortaya çıktı
böyle yazacağım ikil kelimesini
kazar gibi bir pınarı.
ve fışkırayazacak bir su gibi
çıkacak ağzımdan
“Eskinin çürüyüp yok olduğu,
yeninin ise bir türlü ortaya çıkamadığı bir değersizleşme,
bir çürüme, bir nihilizm dönemi yaşıyoruz..”
“İki insan muhtelif anlarda birbirlerini sevebilirler; fakat bu an birleşir ve her iki taraf birbirlerini aynı zaman içinde sever ve sevdiklerini hissederlerse, ikisinde de ihtiras derhal mahvolur ve aşk hadisesi biter.
Her sevdanın sonu böyledir."
