As the beloved name came from his mouth, he realized with some regret that it had been quite a while since he'd last thought of his old friend.
A human life is on average 80 Earth years or around 30,000 Earth days.
Which means they are born, they make some friends, eat a few meals, they
get married, or they don’t get married, have a child or two, or not, drink a
few thousand glasses of wine, have sexual intercourse a few times, discover
a lump somewhere, feel a bit of regret, wonder where all the time went,
know they should have done it differently, realise they would have done it
the same, and then they die. Into the great black nothing. Out of space. Out
of time.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
'Give me your hand!'
Oh, Nastenka! It will be sad, you know, to be left alone, quite alone, and not even have something to regret - nothing, absolutely nothing . . . because all that I have lost, all this, it was all nothing, a stupid, round zero - it was merely a dream!'
Il ne faut pas regretter ce qui n’existe plus.
Korkularınızdan pişman olacaksınız.Bronnie Ware
–palyatif bakımda çalışmış bir hemşire –
The Top Five Regrets of Dying(Ölürken En Çok Hissedilen Beş Pişmanlık) kitabında, hayatlarının sonuna yaklaşmış insanlarla yaptığı konuşmalardan yararlanmış.Ezici farkla,en büyük pişmanlıkları korkuymuş.Bronnie'nin hastalarının çoğu hayatlarını kaygı içinde geçirdikleri için derin bir üzüntü duyuyormuş.Hayatlarını korkuyla heba ettikleri için.El âlemin ne diyeceğini dert ederek.Kendileri olmalarını engelleyen bir kaygıyla.
Efendiler, tarih, “Geleneksel olarak boyun eğmekten üzüntü duymayan millet, biz yürüyelim, arkamızdan gelsin!” diye düşünen ve yorumlayanların uğradıkları sonlar ve üzüntülerle doludur.
