Ağladıktan sonra uyumak..
Konuşamayacak kadar kırılmak.
Hava soğukken ve dışarıda yürürken bir de üstüne ağlıyorsan o soğuk rüzgârın yüzüne çarpması..
Hiçbir şey yapamayacağın bir şeye üzülmek..
Kırık bir kalple yemek yemeye çalışmak..
Yaşama dair hevesin yokken ertesi gün her şeye koşturacak tuhaf bir gücünün olması..
Yaşam bu sanırım..
"Duruşun bir ayrılık resmi çiziyor
Akşamın incelen sularına
Susuşun yıkıyor beni en zayıf yerimden."
Şükrü Erbaş
Şükrü Erbaş