Yalın bir dille anlatılan kıssadan hisse hikayelerine sahip, ana teması insanın ahlak anlayışı olan, her hikayesi ayrı bir ders niteliğindeki okunasi hafif, düşünseli ağır öykü kitabıdır. "Hoşgörü, en iyi dindir" sözünü akla getirir. Kitabi okuduktan sonra buna sevgi, merhamet, insana saygı eklenebilir. Bir hikayede merhametin ve sevginin gücüne tanık olurken diğerinde kinin, nefretin, öfkenin yıkıcılığını görüyorsunuz. Bir başkasında mutluluğun sadece mal,mülk, para olmadığını anlıyor, bir diğerinde daha fazla mal,mülk, para için yani doyum noktasını bilmeyen insanin nasıl kendini harap edebileceğini görüyorsunuz. İnsani merkezine alan, ahlak anlayışını ve davranış biçimlerini sorgulayan samimi hikayelerdir. Hepsi ayrı güzeldi ama en çok "Insana Çok Toprak Gerekir mi?" oldu. Insandan yola çıkarak bunu daha makro düzeye yani coğrafyalara ve devletlere yorduğumuzda şuan içinde yaşadığımız paraya tamah eden düzenin de birgün kendi kendini yıkabileceğini hissediyor insan...