Yeni kitaplar seçerken kitap kapaklarına dikkat ederdim. Fakat bu kitap hakkındaki merak uyandırıcı ve teşvik edici yorumlar vesilesiyle önyargılarımı kırmak istedim. Yanılmışım; önyargılar bazen güzeldir.
Akıntının İçinde Kaybolan Bir AdamPsikoloji
Bazı kitaplar bittiğinde hikâyesi akılda kalır, bazılarıysa bıraktığı hisle uzun süre insanın içinde dolaşır. “Rip Akıntı” benim için ikinci gruba ait oldu.
Roman, ilk sayfalardan itibaren okuyucuyu belirsizliğin içine çekiyor. Hafızasını kaybetmiş bir adamın parçalanmış geçmişini takip ederken aslında sadece onun hikâyesini değil; insanın çaresizlik karşısında neye dönüşebileceğini de okumaya başlıyoruz. Kitap boyunca sürekli bir sıkışmışlık hissi vardı. Sanki karakterle birlikte daralan bir odada nefes almaya çalışıyorsunuz.
En sevdiğim tarafı, olayları büyük büyük anlatmak yerine duyguları yavaş yavaş insanın içine işlemesi oldu. Suçluluk, fedakârlık, vicdan, korku ve inanç gibi kavramlar bağırarak değil; satır aralarında sessizce büyüyor. Özellikle Mirza karakteri sadece yaşadıklarıyla değil, yaşamak zorunda bırakıldıklarıyla etkiliyor.
Kurgu temposu oldukça akıcıydı. Bazı bölümlerde “dur biraz” demeden sayfaları çevirdiğimi fark ettim. Özellikle geçmiş ile bugün arasındaki bağların yavaş yavaş açılması merak duygusunu sürekli diri tutuyor. Final kısmıysa birçok taşın yerine oturduğu, insanı kısa süre sessiz bırakan türden olmuş.
Kitapta dikkatimi çeken bir diğer şey de maneviyat ile psikolojik çatışmaların dengeli şekilde verilmesiydi. Ne tamamen karanlık bir anlatı var ne de her şeyi umutla örten bir bakış açısı… Daha çok insanın içindeki savaşın anlatıldığı bir hikâye hissi bırakıyor.
Elbette herkesin beklentisi farklıdır ama ben bu kitabı sadece bir olay örgüsü okumak için değil, karakterlerin yükünü hissetmek isteyenlere öneririm. Çünkü “Rip Akıntı”, bana göre bir insanın başına gelenleri değil; insanın ne kadarını içinde taşıyabildiğini anlatıyor. 
Rip Akıntı: Hayat
Rip Akıntı: HayatReklam
Rip Van WinkleHayata Dair
Boş gezen bir adamın başına gelen esrarengiz bir olayı anlatıyor. İlk okuduğunuz pek bişey anlamıyorsunuz. İkinci okuduğunuzda kitap biraz daha anlamlı geliyor. Yarım saatte okunabilir çerezlik bir kitap.
Yazarla yeni tanıştığım için kitap benim için 590 sayfalık bir bilmeceydi. Biter mi ki diyordum, biraz daha uzamasını diledim. Üç kuşağın aşkları, hırsları, aile ilişkileri, konusu komşusu ile bir Türkiye romanı. İnce ince işlemiş seksen darbesini. Kenan Evren’ciler ve diğerleri. Bir güruhun gözünden Rumlar. Körburun, kitabın ismi; hayali bir ada. Kitap boyunca hayali değilmiş de prens adalarından biriymiş gibi hissederek okuyorsunuz. Sürekli zihnimde adada bir gezintiye çıkıyorum. Adalılardan biri de benim. Kâh uzun merdivenleri inip çıkıyorum kâh denizi izliyorum, kayıkçı Niko’nun sözünü dinleyip kendi başıma denize girmeye açılmaya çalışmıyorum. Niko bilmiyor ki denize girmesem bile zihnim çoktan kapılmış rip akıntısına… Neyse karakterlere girersem çıkamam. Her birinde biraz kendinizden buluyorsunuz. Ama Seher, ah Seher! Adanın her metrekaresinde bir hikaye. Unutulmayan, unutulmak istenmeyen. Ve zihinleriyle adaya sığamayanlar. Anlaşılan yazar felsefeyle ilgili. Marcus Aurelius göndermeleri, İmparatora ve stoacılığa övgüler. Uzun lafın kısası çok sevdim!
Sinema izler gibi okudum
Puan vermedi
Kitap, “rip akıntısı” metaforu üzerinden hayatın insanı beklenmedik yönlere sürükleyen zorluklarını, baba olmanın yükünü, ihanetleri, mücadeleyi ve ayakta kalmayı işler. Sinematik anlatımı ve güçlü gerilimiyle film tadında okunan, akıcı bir romandır.
Kısacası Hafıza kaybı + aile dramı + aksiyon ve gizem dolu bir “hayat mücadelesi” hikayesi.
İnsanın hayat karşısında verdiği mücadeleyi çok etkileyici ve akıcı bir şekilde anlatan kitap, özellikle ‘akıntıya kapılmak’ metaforu ile zaman zaman kontrolü kaybettiğimiz anları çok iyi yansıtıyor. Hayat bazen insanı hiç istemediği yollara sokuyor ve ne kadar karşı çıkarsa o kadar derine çekiliyor. Mirza karakterinin yaşadıkları tam olarak bunu anlatıyor. Ayrıca kitap, vatanı için hiç düşünmeden canını hiçe sayan onca insandan sadece birkaçının hikayesini okuyabildiğimizi, satır aralarında görünmeyen nice fedakârlıkların olduğunu
hatırlatıyor.
Film tadında, temposu düşmeyen ve merak uyandıran bir roman..
Tek eleştirim kapak tasarımı için; maalesef hikayenin güzelliğini yansıtamıyor. Sırf bu yüzden insanların ilgisini çekemeyebilir.
Reklam
Reklam