“Yavaş yavaş anlıyordu her şeyi. Yanlış bir iş yaptıysa, cehaleti yüzündendi bu.Ve geçmişte yaptığı yanlışlardan duyduğu utanç, gelecekte yaşayacağı olayların korkusundan büyük değildi..”
Herkes kendi sonunu kendi emeğiyle getiriyor. Herkes katilini çocukluktan beri yavaş yavaş yetiştiriyor. Toplumda görmezden gelip, umursamayıp geçtiğimiz olaylar bu insanlar için bir zemin oluşturuyor.
Bir şey için uğraşmamak sorumsuzluk ise de görmezden gelmek katili yetiştirmede atılan en büyük adımdır. Toplumda bir katil varsa sorumlusu sensin, benim, biziz.
“Kimsenin yağmuru seyretmediği bir dünyada, yıldızları sevmenin yalnızlığı ile her gün biraz daha geri çekildim. Üstüme örttüğüm yorgan, yüreğimdeki serçenin küçücük ürkek kanatlarıydı.”