Ayşegül
@rosamund
Şu anda okuduğu kitaplar
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ben bir ara bu garip gurup yayınevlerinden basılan ilginç kitapların çekiciliği üzerine upuzun bir yazı yazmıştım. Tabii sonra elim çarptığı için yanlışlıkla silmiş bulunmuştum. Gönderinin büyük bir kısmında da Ketebe Yayınları'nı taşlıyordum. (Çeviri + editör problemleri vardı.) (Bütün güzelim kitapları mundar ettiler.)
Osman Akınhay'ın (Agora Kitaplığı) sıfır Fransızca ile Milan Kundera biyografisini çevirip bununla da gurur duyduğu bir dönem vardı. Oradan patladı bu iş. Adam alenen Google Translate kullanarak hallettim demişti.
Bu da o misal. Utancımdan bütün yazıyı okuyamadım bile, gözüme çarpan iki üç satırdan sonra telefonu fırlattım yatağa.
BİR DE SAVUNMUŞLAR KENDİLERİNİ YA, AKLIM HAYALİM ALMIYOR.
Madem düzgün çevirmene verecek paran yok, girmeyeydin sektöre.
engelli çocukların öldürülmesiFelsefe-Düşünce
Seneca'dan Peter Singer'a kadar uzanan bir hattı takip eden pek çok ahlak düşünürü, "engelli" çocukların öldürülmesi üzerine yazmışlardır. Hatta bunun, örnek bir politika olarak görülebilecek, bilgece ve ihtiyatlı bir eylem olduğunu düşünenler bile vardır. Singer ve arkadaşları, doğumu bir kahve makinesinden kahve almak gibi görürler. "Kusurlu" çocuğun doğumuna engel olmak, makinede "zayıf kahve" yazan düğmeyi devreden çıkarmaktan başka bir şey değildir (Feministlerin doğurganlık tartışmalarında kadınların temsil ediliş biçimine karşı çıkmalarında şaşılacak bir şey yoktur.).
Sayfa 253 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
William Hogarth, 18. yüzyılda "The Four Stages of the Descent into Cruelty" adlı bir dizi gravür yapmıştır. (Aynı zamanda "The Harlot's Progress", "Rake's Progress" ve "Marriage A-la-Mode" gravürleri vardır. Bu ilginç oda dekorasyonları o dönem oldukça popülerdi, sanatçının söylemiyle "aşağı sınıflara özgü kötülükleri" betimliyordu.)
Bu gravürlerde Hogarth, kurgusal karakter "Tom Nero" üzerinden insanların küçük yaşlardan itibaren zalimliğe meyilli olabileceğini ve bu eğilimin giderek kötüleşebileceğini anlatmak istemiştir.
İlk gravürde/aşamada (First stage of cruelty) korkunç bir tablo vardır. Bu sahnede çocukların hayvanlara işkence etmekten büyük bir zevk duyduğunu görüyoruz. Tom Nero, resmin tam ortasında bir köpeğe anlatamayacağımız şeyler yaparken öbür tarafta bir grup çocuk bir horozun/kuşun(?) gözlerini yakıyor, öbür tarafta bir kediyi camdan aşağı fırlatıyorlar. Aynı zamanda bu resmin içerisinde bir yerde, Tom Nero'nun nihai sonuna dair bir spoiler yiyoruz.
upload.wikimedia.org/wikipedia/commo...
İkinci aşamada (Second stage of cruelty) Nero, büyümüş ve bir arabacı/faytoncu olmuştur ve bir atı vahşice dövmektedir. Burada da işkence edilen hayvanlar vardır, amaçsızca itlaf edilen koyunlar ve ağır yükle eziyet edilen eşek tasvir edilir. Arka planda öfkeli bir boğa işkencecisini fırlatmıştır. Bir arabacı ise fıçılardan dökülen biralardan habersiz, bir çocuğu