Beni böyle bırakıverdi telve gibi. Kendi falıma kapandım: Fincanda ters duramadım; önce tabağıma, sonra şehre aktım.
Nazar olsam ruhuma değecektim.
Aşka sebep ararken aşkla
neticelendim.
“Tenha ruhuma birçok kişi doldu. Orada her saat binlerce çocuk doğuyor, binlerce ihtiyar ölüyor ve hudutlarda dökülen bütün kanlar görülmez oluklardan benim damarlarıma akıyor. Zira sıcak ve taze bir şeyin vücuduma yayıldığını hissediyorum ve bütün bir memleketin sıtması benim bileklerimde vuruyor gibi…”
"Rabb'im"dedi içinden. "Ey kâinatın yaratıcısı Rabb'im! Kalbime ferahlık, ruhuma genişlik ver! Beni bu baş belası, bu günlerdir içimi oyan sıkıntıdan kurtar! Bütün fenalıklardan koru! Rabb'im; sen en büyüksün!.."