Herkes ne diyecek?.. Fakat bu ana kadar herkesten ne gördüm ki... Bana en yakın olanlar dahil olmak üzere, bu herkes dedikleri şey beni üzmekten, hayatımı manasız bir hale sokmaktan başka ne yaptı? Bu yaşıma kadar en iyi zamanlarım tam manasıyla yalnız kalabildiğim günler olmuştu.
Siz erkekler bir tuhafsınız: İnsan sizi yüreğinin bütün açıklığıyla sevdi mi, sevgisini gösterdi mi, hemen soğuyuverirsiniz; hem de nasıl! Ölsek kılınız kıpırdamaz.
Daima ironik bir hayalci oldum, içimdeki umutları hep aldattım. Olduğumu düşündüğüm kişiyi rastgele izleyen mutlak bir yabancı gibi, hayallerimin hezimete uğramasını her zaman zevkle izledim. İnandığım şeyden hiçbir zaman emin olmadım. Avuçlarıma doldurduğum kumları altın farz ettim ve kayıp gitmeleri için ellerimi açtım. Sözcükler benim tek gerçekliğimdi. Her şeyden önemlisi, ağızdan doğru sözcüklerin çıkmasıydı; geri kalan her şey iste o kumdan farksızdı.
Kendi içimde o kadar dışladım ki kendimi, artık kendi içimde dış görünüşüm haricinde var olamıyorum. Birçok oyuncunun sahneye çıkıp çeşitli oyunlar sergilediği boş bir canlı sahneyim ben.