Bu ağıdı öldüğün için söylemiyorum
Sen ölmedin Rüveyda; at vuruldu; ben öldüm
Her hamlesi bir tabut şimdi bakışlarının
Yıkayıp kefenledin; mehtabına gömüldüm
Her iklime kanatlı bir haberci salsınlar
Çağır âşıklarını; namazımı kılsınlar
Duysun âlem ateşin dağı erittiğini
Bu illetin taşları bile çürüttüğünü
Gözler1000Kitap
...Onu asıl öldüren şey Suad'ın gözleriydi. Ve en çok kendini zevkle korkutan şeylerle ölüyormuş duygusunu oluşturmak için, ölümün nasıl tatlı birşey olduğunu düşünüyordu... Bir anda çarpışan bakışlar...öyle bir ıstırap öyle bir başa kalkma, hem can sıkıntısı hem neşe anlamları birbirine karışıyordu, bunlar titremek, parlamak, yanmak kuruntusunu veriyordu...
Gül tutan bir adam aradım yıllarca
Rakamlar büyür, şehir küçülürdü.
Vazgeçtim, vazgeçtim sonra..
Didem Madak
avareyim, asûdeyim, yorgunum
bilmiyorum neden sana vurgunum
erzurum garında banklar üstünde
uyku tutmuyor karanlıkları
yitik düşlerimi kovalıyorum
gölgeler gidiyor; ben kalıyorum
binbir türlü kokuyorsa yaylalar
siyah gözlerine beni de götür
baharın koynundan koparıp sana
ipek bir mendile sardığım yüreğimle
şehzade gülleri gönderiyorum
umutlar kalıyor; ben gidiyorum
