O ateştendi
Bense buzdan
Haddinden fazla yaklaştım
Onun alevlerine
Korlarıyla
Eritti beni,
Yerde küçük bir su birikintisine
Çevirdi
Zaman içinde
Tekrar katılaştım
Ama hiçbir zaman
Aynı buz olamadım
Sulu ve gevrek bir taklidine dönüştüm sadece,
Bir zamanlar ki halimin
Ateş korkumu seninle nasıl yendim?"
Katıksız mutluluğun bu dünyada ancak bir başkasına sarılarak ve "şimdi" elde edileceğine kesinlikle inanmasaydım, "hayatımın en mutlu anı" olarak işte bu anı göstermek isterdim.