Aylarca bir çocuğun gülüşüne takıldı
Kalbim ki
Bulanık bir gökyüzünde duru kalmış
Tek incelik bulutuydu.
Tutulup rüzgârına ırgalanan kirpiklerin
Bir sevincin uğrağına düştü
Bir hüznün...
Gündüz gün ışığı, gece ay ile
Gelip gelip dile
Döktü içini ne varsa
Bir uzak bahçede ayrılık açan
İçedönük bir çocuğun yumuk avuçlarına...
Bu nasıl bir bağış tanrım
Ölüm, yaşarken acı veriyor insana.
Eğer bizi sual eden olursa
Boynum armut sapı canım sağ söyle
Bütün bu sözlerin bir tek hükmü var
Seni seviyorum.