Ölüm ve yaşlılık gibi ağır konuları bu kadar hafif ve keskin işleyebilmesi, hem güldürmesi hem hüzünlendirmesi, hem de iğnelemesi — yazarın en büyük gücü bu.
Günümüzün 'hep genç, hep kusursuz görün' baskısının tam karşısında duran bir kitap bu. Fournier yaşlılığı, kusurları kucaklıyor, hatta onlarla dalga geçiyor. Toplumun yaşlanma korkusuna gerçek bir panzehir olabilir.
"Yatagınızın başucundaki doktorun, "Sonunuz geldi" dediğini duydugunuzda,durumunuza ragmen son kez onu güldürmeye calışın.
Ayrıca "Her seyin sonu" diye duzeltin..
Benim sloganım ise "Geldik gidiyoruz"...
Son Siyah Saçım ve İhtiyar Delikanlılara Bazı ÖğütlerJean-Louis Fournier · Yapı Kredi · 20251,664 okunma
10/10
2026 29. kitabı
Fakir Baykurt - Kaplumbağlar
Baykurt’un kalemi o kadar net, o kadar dolambaçsız ki; okurken kendimi o tozlu köy yollarında, köylülerin arasında hissettim. Karakterler ise sadece birer isim değil, resmen o dönemin ta kendisi. Her birinin derdi, sevinci ve çaresizliği iliklerinize kadar işliyor.
Kitabı okurken en çok kaplumbağalar üzerine düşündüm. Benim için kaplumbağalar sanki zamanı temsil ediyordu; yavaş, ağır ağır ama durmaksızın ilerleyen bir zaman... İnsanın emeğiyle var ettiği o "Tozluca" bağlarının trajedisi, kaplumbağaların o ağır adımlarıyla birleşince hikaye çok daha derin bir anlam kazandı. Bozkırın ortasında yeşertilen bir umudun, yine o bozkırın kaderine terk edilişini izlemek canımı yaksa da, bu gerçekçilik kitabı unutulmaz kılıyor.
Köy enstitülü bir yazarın gözünden Anadolu insanını ve o bitmek bilmeyen hak arama mücadelesini okumak isteyen herkesin bu yavaş ama derin yolculuğa çıkması gerek.
“Bizim yurdumuz, hem de insanımız, bir bakıma, mürekkep yalamışların geriliği ve yanlış tepkileriyle, hâlâ Ortaçağ'ın çukurları içindedir. Başkalarını yeni amaçlara alıp götüren sağduyu, bilinç ve hoşgörü, bizimkilerin kabuğuna neden işlemiyor?”
"Cahallıklarından, kapkara cahallıklarından." Okuma yazmaları olduğu halde okumadıklarından! Sanattan, kültürden gıda almadıklarından! Aldıklarını eritemediklerinden! Koşullanmışlar çağ gerisi tersliklere, küçük bencil rahatlıklara, çıkarlara; bir türlü kurtulamıyorlar.
“Şimdi kendi çocuklarına yabancı dilli kolej, yüksek okul, hatta Avrupada, Amerika'da okuma olanağı bulan yöneticiler, köydeki bebelerin ilkokuldan sonra gideceği okulları hesap dışı tutuyor.”
“Her köye bir eğitmen, öğretmen yollayabildik mi, Türk'ün düşmanları fesatlığından çatlayacak! Hem de sadece A'yı, B'yi değil, işi gücü, hak sormayı, hak almayı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Herkes biraz fahişedir aslında …
Ben ne okudum az önce .. Bu nasıl bir sarsılmadır bu ne güzel bir çarpılmadır .. Keşke daha uzun olsaydı bu tat sadece bir gün sürdü ,bitmesin diye okumaya kıyamadım …
Yaşanmış bir hikaye , idama mahkum edilen bir kadının ,Firdevs’in hikayesi .. Kadın olmanın zorluğu , hangi coğrafyada olursan ol “insan”dan önce sadece bedenini görmeleri , iğrenç içgüdüleri ,sapıklıkları ve senin bedenini hep korumak zorunda kalman …
Babası , amcası , ilk kocası , sonrasında hep sığınıp hep darbe aldığı diğer erkekler . Tek derdi kadın bedeni olan hayvansı yaratıklar ve “o başka” zannedip aşık olduğu İbrahim
Yalnızca makyajım , saçım pahalı ayakkabılarım ‘üst sınıf’ ,ben ortaokul diplomam ve arzularımla ‘orta sınıf ‘,ailemse ‘aşağı tabakadan’ dı diyor Firdevs ..Küçük yaştan itibaren fahişe olmak öğretildi bana , değersiz olduğuma ikna edildim tüm erkekler ya tabağıma ya da bedenime baktılar diye anlatıyor ..Memur olarak bi yere girip çalışmak istediğinde ise aşk illeti yakıyor canını . Yani bir kadının yaşayacağı kaybedebileceği her şey geliyor başına …O kadar güzel aforizmalar , mesajlar vardı ki bazen bir sayfanın tamamını yazasım geldi ..
Özellikle , kendi değerini farkedip hayır demeyi öğrendiğinde (kendi bedenine yüksek fiyat biçtiğinde) daha fazla saygı gördüğünü aslında her insanın bir fahişe gibi para için ya bilgisini ya zamanını ama mutlaka bir şey sattığını her mesleğin bir ücreti olduğunu söylediği kısım çok etkileyiciydi . Fahişelik denilen mesleğin icadının da kız çocuklarının satılıp hor görülmesinin de kendini korumak için bir erkeğin devreye girmesinin de TEK SEBEBİNİN erkekler olduğunu haykırması sonunda korkularını yenip bir erkeğe el kaldırdığında ne kadar özgürleştiğini hissetmesi MUHTEŞEM ÖTESİYDİ .
Bir insan gerçekten SIFIR noktasına gelirse yani istekleri ,
Son Siyah Saçım ve İhtiyar Delikanlılara Bazı Öğütler Daha önce okuduğum kitaplarında annesini (
Kuzeyli Annem), babasını ( 
Asla Kimseyi Öldürmedi Benim Babam), babası ile olan ilişkisini ( 
Nereye Gidiyoruz Baba?), küçük kardeşini ( 
Küçük Kardeşim), ölümünden sonrasını ( 
Otopsim) anlatan yazar bu sefer yaşlılığını anlatıyor. Altmış yaşına giren yazar kimi zaman son siyah saçına bakıp kitabı yazarken kimi zaman eski fotoğrafına bakıp kitabı yazmış. Kendine özgü mizahı ile bunu yaptığı için kitap oldukça akıcı ilerledi. 
Jean-Louis FournierSon Siyah Saçım ve İhtiyar Delikanlılara Bazı ÖğütlerJean-Louis Fournier · Yapı Kredi · 20251,664 okunma
Fournier kitapları artık bir nevi onunla konuştuğum küçük bir not defterine dönüştü. Onu okuyanlar sayfalardaki boşlukların nasıl kalp acıttığını bilir işte ben bu sayfaları kendisine katılıp katılmadığım konusundaki görüşlerimi, hislerimi yazarak dolduruyorum. Ara ara tabii. Çünkü kitap bir saatte okunabilen bir metin, sayfa sayısına göre yoğunluğunu tahmin etmeniz açısından bu önemli. Sanırım artık kendisi ile vedalaşıyorum. Çünkü çok tekrar ve onda görmeyi sevdiğim o komik, acı tadı artık bulamıyorum.
Ama yine de bana kattığı tüm her şey için özellikle ‘otopsi’ ile başladığım bu yolculuk için teşekkürler.
Son Siyah Saçım ve İhtiyar Delikanlılara Bazı ÖğütlerJean-Louis Fournier · Yapı Kredi · 20251,664 okunma
Özgür olmak ya da olmamak, bütün mesela bu1000Kitap
Peki ama, neydi benden ve benim olan?
Yaşadığım safelet bile yalnızca
ödünç verilmemiş miydi kader tarafından.
Bir şiir kitabı nasıl incelenir açıkcası bilmiyorum. Ancak şundan eminim ki hayatım boyunca bana benzeyen belirli dönemde bir insan varmış. Kişilik, yazdığı konular olsun hiç bu kadar bana benzeyen bir insanla karşılaşmamıştım. Keşke aynı dönemde yaşasaydım dediğim hatta bir dilek dileseydim onun döneminde, onun yaşadığı yerde yaşamak istediğim bir kişi olurdu kendisi.
Benim yazdığım şiirleri buradan okuyanlar bilir ki gerçeklikten başka bir şeyi analtmazlar. Tabi şiirlerim ne kadar anlaşılıyor bilmiyorum hatta onlara şiir demek ne kadar doğrudur o da muamma. Kendime bu kadar benzeyen birinin hayatta olmaması kalbimi kırıyor. Tanrı yine yalnızlığımı bana hatırlatıyor. Her yerde yaşayabilen bir adam Rılke ben de öyleyim. Kimseden nefret etmiyor, yalnızlığı o kadar içselleştirmiş ki bir yeri kendine sahiplenmiyor. Ben de bunları yapamıyorum. Ve ilk kez bir şairin bunlar yazdıklarına yansıttığını görüyorum. Beni tanımak isteyen biri en kolay Rılke'yi okuyarak tanır sanırsam. Onu anlayarak ve hissederek.
Onun bir kaç satırını buraya bırakıyorum. İsterseniz okuyun isterseniz okumayın. Yüreğimi anlamak zorunda değilsiniz ama yüreğinizi anlamak isteyen bir ruh isterseniz vakti bol olan bir gereksizyazar duruyor burada. Ne zaman isterseniz.
Değmez aslında bakmak için harcanan çabaya:
Çimen gibi biçileceğim nasılsa.
Yaranan kimsenin işine:Şimdi çok erken,
Yarın ise çok geç
...
Yalnızca bir tutam saçım var
(hep aynı kaldı),
bir zamanlar en sevdiğiydi birisinin.
O ki, şimdi sevdiği kalmadı.
S.65
Bütün Şiirlerinden SeçmelerRainer Maria Rilke · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20142,069 okunma