Ölüm sürecinin farkında olmak, yaşamın uçup giden güzelliğini algılamak demektir. Bu aynı zamanda, güzelliğin sürekliliğinin farkına varmak demektir, çünkü uçup giden şey, zaman ya da güzellik değil, bireyin kendisidir. Ölümü dışarıda bırakan tüm düşünce ve eylemler, yaşamı mülk edinme çabasına götürür insanı. Pek çok ilişki, bu olanaksızlık, bu yalan, yani yaşamın mülk edinilebileceği düşüncesi üzerine kurulmuştur. "Ebediyen" diye bir sözcüğün varlığı, bunun en iyi örneği. Zamanı iptal ederek ölümü durdurmak, sadecee kendi yaşamlarımız konusundaki açgözlülüğümüzün bir belirtisi değildir, aynı zamanda, yeryüzünde ne var ne yoksa hepsini birden sahiplenme çabasına işaret eder.
Sayfa 155 - İletişim Yayınları
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ben merkezimden hareket ederim, çeperimden değil ve sizin hakaretleriniz sadecee benim çeperime dokunabilir, merkezime değil.
Hayatını dolu dolu yaşadığı için
kuru ot hâlâ dikkatini çeker geçenlerin.
Çiçekler sadece çiçek açar,
ama bunu en iyi onlar yapar.
Vadideki beyaz zambak, kimse görmese de,
görülmeye gerek duymaz,
sadece güzellik için yaşar.
İnsanlar ise katlanamaz bu “sadece”ye.
Domatesler kavun olmak isteseydi
herkes güler geçerdi.
Pek şaşırırım kendileri olmamak uğruna
onca zaman harcayan insanlara;
kim ister ki gülüp geçilmeyi?
Güçlüymüş gibi davranma hiç,
her şey yolundaymış gibi yaşama,
başkalarının düşündükleri tasalandırmasın seni,
ağla gerekiyorsa,
ağlamak güzeldir gözyaşları tükenene dek
(çünkü ancak o zaman tekrar gülebilirsin).
Hayatın aşıklara sadecee ağular sunması, hiç gün göstermemesi,nihayet tüketip mahvetmesi pek ölçüsüz bir gaddarlık olmaz mı?
