sen kalbinde yüzümün benzerini saklayan katil
misin... can alıcı azrâ mı kılıcı saf acıdan
Hayat ve ölümü birlikte nu kadar güzel anlatma!
GÖKLERİ
Meltem mi ki bu esen, renk mi ki, şarkı mı ki ?
Şu dağdan aşağı ak bir bulut salkımı ki İçime bir buruksu sarhoşluk akıtmada.
Düşler mi ki şu burcu burcu kokan havada, Renk mi ki üzerimden akaduran bu nehir ?
Kork ! Bahar seni bir al güle döndürebilir Bir daha göstermemek üzere gökyüzünü.
Ah, bu gökyüzünden bir gün ayrılmanın hüznü.
Yattım coşkun çimenler üstünde uzun zaman.
Kuşlar değil başımın üstünde hızla uçan;
Kardeşlerin yüzyıllar önce kopmuş ahları Ta sonsuza dek bu bengi gökyüzünden ayrı.
Havada kavuşmanın bayıltan kokusu var;
Durma, durma, gözünün alabildiği kadar Sar bu şarkı söyleyen, bu danseden evreni
Ve ayırma güzel gökyüzünden gözlerini;
Yaşamak kadar güzel, saf, mavi gökyüzünden,
Bağışlayan gökyüzünden, ebedi gökyüzünden.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Aşk insanı iyiliğe ve nezakete götürebildiği gibi sertlik ve kötülükte de asılı bırakabilir. Paradoks burada başlar. Kişi kendine yaklaşacak mı yoksa kaçacak mı? Aşk neyi gizlediysen onu büyütür, neyi bastırdıysan ortaya çıkarır, neyi inkâr ettiysen onu önüne bırakır. Ve aşkın asıl gücü insanı mutlu etmesi değil gerçek kılmasıdır. Gerçek olmak ise her zaman saf olmak değildir ama saflaşma ihtimali de ilk kez orada belirir.”
Sayfa 62
Aşk neyi gizlediysen onu büyütür, neyi bastırdıysan ortaya çıkarır, neyi inkâr ettiysen onu önüne bırakır. Ve aşkın asıl gücü insanı mutlu etmesi değil gerçek kılmasıdır. Gerçek olmak ise her zaman saf olmak değildir ama saflaşma ihtimali de ilk kez orada belirir.
Hayal kırıklıkları yaşamış birinin, saf ve masum sevgilisiyle yaşadığı ilişki -her anlamda eğitici bir ilişki.
Bıktım artık dünyadan, bari ölüp kurtulsam:
Bakın, gönlü ganiler sokakta dileniyor.
İşte kırtıpillerde bir süs, bir giyim kuşam,
İşte en temiz inanç, kalleşçe çiğneniyor,
İşte utanmazlıkla post kapmış yaldızlı şan,
İşte zorla satmışlar kızoğlankız namusu,
İşte gadre uğradı dört başı mamur olan,
İşte kuvvet kör topal, devrilmiş boyu bosu,
İşte zorba, sanatın ağzına tıkaç tıkmış.
İşte hüküm sürüyor çılgınlık bilgiçlikle,
İşte en saf gerçeğin adı saflığa çıkmış,
İşte kötü bey olmuş, iyi kötüye köle;
Bıktım artık dünyadan, ben kalıcı değilim,
Gel gör ki ölüp gitsem yalnız kalır sevgilim.
