hakan ay
@sagyapgel
Küçük dünyasının büyük insanı
Başkalarının gençlik dediği şey bende yıllar önce bitmişti, kendi gençliğimi bile yeterince sevmediğimden ona veda etmek beni fazla üzmedi.
Kimsesiz
Yalnız olmak zor görünsede güzeldir. Ayağın takıldığın da toparlanmak üzere reflekslerin harekete geçer ve kendinde olan gücü hissedersin. Başkalarına umut etmeme hissin güçlenir, tek başınasın toparlanman gerektiğini ve kendi başına olduğunu tekrar anlarsın.
Zorlukların farkında olursun ve hayatını kontrol etme hislerin harekete geçer. Uyuşuk ve miskinleşen duyguların ezilmeye mahkum olur. Yalnız başına olmak zordur ama güzeldir. Çünkü hayat sana bir defaya mahsus verilir ve en iyi şekil de değerlendirmeyi öğretir. İhtiyacın olan şeylerin farkına varır ve harekete geçmek zorunda kalırsın.
Ekmeğini taştan çıkarmaya çalışmak deyimini gerçek mana da anlarsın. Hiç kimseye ihtiyaç duymadığın bir hayat kurmaya başlarsın ve kimseye ihtiyacın olmadığını anladığın da güçlü bir karakterin olur. İçine kapanırsın, hüzünlenir ve ağlarsın ama kimsenin tesellisine gerek duymadan yaşadığın duyguların üzerine basmayı öğrenirsin.
Yorulursun evet çok yorulursun belki bazan hiç birşey yapmadan beklemek zorunda kalabilirsin ama kimseye hakkın da söz söyleme hakkı vermemiş olursun. Kendi başına kocaman bi dünyan olur ve kendine patron olursun.
Duyguların karışır duygusuzluk başlar soğuk günler, soğuk insanlar ve seni soğutan sebepleri düşünürsün. Daha katı duyguların beslendikçe büyür ve ruhsuz biri olursun. Robot insan modelleri gibi…
Sebeplerini düşünmekten yorulursun, yordukça soğursun ve soğudukça sebeplerine küsersin.
Belki bir gün dersin hayal ettiklerini umut etmekten başka çaren yoktur. Çünkü tek başınasın.
Sükut susmak değil! Sükût güzel konuşmak, ince düşünmek, halden anlamak, sevmek, düşeni kaldırmak, ağlayanı güldürmek ve SARILMAKTIR!
Yordunuz
Hiç insan öldürmediği halde, bir katilden daha cani insanlar gördüm, umudumuzu öldürenleri gördüm.