Bencilsiniz kendinizden bir an olsun fedakarlık gösteremiyorsunuz, önce kendiniz varsınız çünkü iyiliği enayilik, başkalarına zaman ayırmayı yardım etmeyi, hizmet etmeyi, yani kendiniz dışında, menfaatiniz haricinde, çıkarınız olmadan, sadece ama sadece, sırf insanlık namına, belki de Allah için birşey yapmayı anlayamıyorsunuz. Çünkü bu dünya size kendiniz için yaşamanız gerektiğine inandırdı. İyilik sizin için aptallıktı. Ama dünya iyi niyetli aptalların(abdalların) hatırına dönüyordu. Bilmiyordunuz çünkü sizin çıkarınız yoktu. Yeri gelmişken annemin bir lafı var: “Kargaya bokun lazım demişler, gitmiş denizin ortasına sıçmış.” İşte siz o kargaların familyasındansınız. Yazık.