ZAMANSIZ ZAMAN~
Bugün, bugün hiçbir yerdeyim.
evet,sahiden hiçbir yerde.
ne odamda ki,yatakta uzanan kişiyim
ne sokakta, birbirine değmeden geçen
sayısız, binlerce insandan biri.
ayağım yere basmıyor bugün,
ellerim,ayaklarım buz gibi.
oysa ilkbahar kapıda,
dokunduğum ele değmiyor tenim,
baktığım yüzü görmüyor.
duyduğunuz o rahatsız edici sesleri işitmiyorum,.
dalgın,sessiz,düşkün, tedirgin..
titreşiyorum, hissediyorum.
ağır bedenim,demir kadar ağır.
hiçlik makamı öylesine hafif ki,
öylesine,, pamuk gibi.
bugünden çok beklentim,
yarından, evvelsi günden,
bir sonra ki seneden.
nihayet görünebilmeyi diliyorum Allahtan.
kezâ duyuyorsa beni,
bu benim için büyük bir lütuftur.
ziyansız bir yaşam vaadi veriyorum karşılığında.
öylesine geçirelin bir saniyeyi bile ,
doyasıya, dolduruyasıya...
yalvarmak denir buna yalnızca,
için için ağlamak,haykırmak avaz avaz.
varmış mıdır arzum , allah katına?
şayet, ulaşmamışsa,